Nooit versagen
Het was een feestweekend in Sterrebeek. We vierden Heidi haar dertiende verjaardag. Sterrebeek 2000 (vereniging voor een Vlaams, mooi en groen dorp) vierde zijn vijfendertigste verjaardag. En CD&V Zaventem vierde zijn terugkeer naar het bestuur na 20 jaar oppositie.
Persoonlijk moet ik teruggaan naar mijn aanstelling tot minister om zoveel felicitaties te krijgen. Op lokaal vlak verwachten de mensen dat je mee bestuurt. Vertrouwen win je enkel als je iets kan doen voor de mensen. Aan het politieke spel van oppositie voeren in een gemeenteraad hebben ze geen enkele boodschap. Dat is de harde waarheid die ik heb moeten ervaren. Het verklaart ook waarom zetelende burgemeesters op lokaal niveau hun mandaat zo lang kunnen behouden in tegenstelling tot het ministeriële niveau. Als een meerderheid het vertrouwen verliest heeft ze dat meestal aan zichzelf te wijten. Dat leert elke lokale verkiezing.
CD&V Zaventem voerde campagne met als motto:” Tijd voor verandering”.Onze gemeente staat voor zware uitdagingen: de toekomst van de luchthaven (werkgelegenheid en leefkwaliteit), de groeiende verfransing en de vrijwaring van het Vlaamse karakter, het betaalbaar wonen, de mobiliteitsproblemen rondom de Brusselse ring en de luchthaven, de leefbaarheid van dorpskernen in de Brusselse rand. In het bestuursakkoord hebben we garanties dat hiervan werk wordt gemaakt. Na zoveel jaren oppositie willen we mee zoeken naar oplossingen en werken aan concrete realisaties.
De christendemocraten zaten in Zaventem-centrum reeds in oppositie tussen 1946 tot 1976. Na de fusie werd de gemeente bestuurd door een coalitie van SP, PVV en VU. Slechts in de jaren tachtig maakten we even deel uit van de meerderheid. Op 60 jaar tijd zaten we in Zaventem maar 6 jaar in het bestuur. Een halve eeuw oppositie! We wensen het niemand toe (behalve het VB…).We zagen veel zwarte sneeuw . Maar ons motto was” nooit versagen”.
Sinds 25 jaar zitten burgemeester Francis Vermeiren en ik samen op de banken van het Parlement en in de Zaventemse gemeenteraad. Vermeiren is 70 en ik 56 . We vochten met onze militanten in totaal 14 verkiezingscampagnes uit op het scherp van de snee. Bijna elke dag waren we opponenten in een of ander debat op alle niveaus. Dat was geen cinema. Normale vriendschappelijke verhoudingen zijn dan ook niet mogelijk maar in de loop der jaren werden we op het persoonlijk vlak wel milder voor elkaar.
In de zomermaanden tijdens een gesprek in een Italiaans restaurant bij het Vlaams Parlement hadden we spontaan hetzelfde gevoel:”Gaan we er later geen spijt van hebben dat we in onze politieke loopbaan bijna nooit hebben samengewerkt? Als we al die energie nu eens positief zouden kanaliseren voor de grote uitdagingen van Zaventem”.Er werden geen voorakkoorden gesloten. De kampagne was hard maar werd nooit persoonlijk. De VLD sprak na de verkiezingen met het kartel Spa-groen en met ons maar koos uiteindelijk voor het Vlaams kartel. Volgens Burgemeester Vermeiren gaven de kwaliteit en de homogeniteit van het kartel CD@V –NVA de doorslag. Inhoudelijk bereikten we een akkoord over de grote krachtlijnen voor de toekomst van Zaventem.
Vrijdag zei Francis Vermeiren mij op de trappen van het gemeentehuis:ik verwacht u hier voortaan elke dag Het is ooit anders geweest. In de politiek bestaan er dan toch happy ends .En een boodschap voor de jonge generaties:nooit versagen!
Ingevoegd door Eric op zondag 12 november 2006 om 12:30