Toespraak van Eric Van Rompuy in het debat over de begrotingscontrole(27 juni 2007) :

2007 is een echt boerenjaar geweest. In de commissie is gebleken dat de middelen van de Vlaamse
Gemeenschap in 2007 zijn gestegen met bijna 1,4 miljard euro. Dat is een enorm bedrag. Het is een
stijging met bijna 7 percent. Bij geen enkele overheid in België, noch de gemeenten, noch de federale
staat, noch de provincies, zijn de middelen zo sterk gestegen. Het cumulatieve effect van het
Lambermontgeld is sinds 2001 nu cumulatief gestegen tot 4,3 miljard euro, ten opzichte van 2,9 miljard euro vorig jaar. Het
is dus een heel goed jaar geweest, ook door de stijging van het bruto binnenlands product en de groei
van de Vlaamse fiscale capaciteit, zodat die begroting een formidabele ontwikkeling heeft gekend.
2007 is ook uitzonderlijk in die zin dat de stijging van de middelen de volgende jaren zal verminderen.
In 2008 zal die onder de 4 percent zakken. In 2009 zal het nog gaan over 3,77 percent.
Ook voor de gewestbelastingen is het een uitzonderlijk jaar geweest. Nu innen we voor ongeveer 4,2
miljard euro aan gewestbelastingen. In de totaliteit van de begroting vertegenwoordigt dit nu 20
percent van de middelen, terwijl dat aandeel 5 jaar geleden slechts 10 percent bedroeg. Het is
natuurlijk de grote opdracht van de staatshervorming om die eigen fiscaliteit uit te breiden.
De uitgaven liggen op schema.  Ik dank de minister en de
Vlaamse Regering voor het feit dat we met de meerjarenbegroting nu een echt kompas hebben dat ons in staat stelt te
weten wat de netto beleidsmarge voor de volgende jaren is. Voor 2008 en 2009 weten we nu welke
bedragen politiek kunnen worden aangewend. Voor 2008 gaat het over 578 miljoen euro. Voor 2009
gaat het over 1206 miljoen euro. Elke minister heeft een eigen groeipad. Voor het parlement is het
heel belangrijk dat het nu in een meerjarenperspectief kan werken. Dat geeft ons de mogelijkheid de
gevolgen te kennen van beslissingen die nu worden genomen, ook in de volgende jaren.
Het begrotingsdebat wordt natuurlijk ook beïnvloed door de discussie over de publiek-private
samenwerking, die voor de commissie Financiën telkens een totaal afzonderlijk punt zal worden. We hebben nu
aan het Rekenhof gevraagd hoe er regelmatig transparant kan worden gerapporteerd.
Met de resolutie van 30 mei 2007 van mevrouw Eeckhout hebben we de regering
de opdracht gegeven om semesterieel, aan de hand van een boordtabel, in de commissie voor
Algemeen Beleid, Financiën en Begroting een uitgebreide toelichting te geven over alle projecten van
alternatieve financiering.
De minister heeft tijdens de besprekingen ook heel duidelijk gezegd dat de regering wil meewerken
aan een conceptueel model voor informatievoorziening. Het parlement is er immers vragende partij
voor dat een afzonderlijk hoofdstuk in de meerjarenbegroting zou worden gewijd aan de budgettaire
impact van de alternatieve financiering. Nu is dat niet het geval. Het parlement maakt zich daar zorgen
over, omdat het nu gaat over belangrijke bedragen. Bij de besprekingen over de begrotingscontrole is
gebleken dat in de periode tussen 2005 en 2009 ongeveer een kwart van de investeringen zullen
gebeuren via PPS en alternatieve financiering .Dat is een erg groot aandeel: enkele jaren geleden ging het over niet eens 5 percent.
We staan daar dus voor een belangrijke evolutie. De Vlaamse Regering is een investeringsregering. Ze
probeert te investeren via eigen technieken, die ESR-conform zijn. Het parlement is nu volop bezig,
samen met het Rekenhof en de regering, om ervoor te zorgen dat die controlemechanismen effectief
worden.
De Vlaamse begroting zal in 2009 eindigen met een nultekort en een nulschuld. Als we in de
begrotingscontrole kijken naar de rentebetalingen in de Vlaamse begroting, zien we dat het tien jaar
geleden nog 435 miljoen euro was. Dit is tot haast tot 10 miljoen euro teruggevallen zodat men kan
zeggen dat er hierdoor een formidabele beleidsruimte is gecreëerd.
De collega’s van het Vlaams Belang zijn niet aanwezig. De kern vanhun betoog in de Comissie Financiën
was dat we meer schuld moeten opbouwen. Dat is onzin. Door de schuld af te bouwen hebben we
marges gecreëerd van nu bijna 400 miljoen euro. Het wordt een probleem in de commissie voor
Financiën en Begroting. De groene fractie is niet tussengekomen in het begrotingsdebat. Dat is zeer
eigenaardig. Het Vlaams Belang zegt dat we meer moeten uitgeven en schulden maken. Normaal
vraagt een parlement om controle uit te oefenen op de uitgaven en de regering
tot keuzes te dwingen. We zien daar een non-debat. Ik maak al 25 jaar parlementaire discussies mee.
Het wordt hallucinant als een oppositie ofwel geen ofwel omgekeerde stellingen inneemt.
Mijnheer de minister-president, u gaat ons verlaten. U verlaat het Vlaamse Parlement met een
begrotingsoverschot van bijna 350 miljoen euro en met het perspectief van een nulschuld in 2008. Ik
zie vandaag in De Tijd dat u naar een niveau gaat waar u voor het einde van dit jaar al voor 2007 2 miljard euro
moet vinden om de rekeningen te doen kloppen. Geniet nog een paar uur van dit boerenjaar en van de
gigantische overschotten die u hebt kunnen besteden. Nu gaat u naar een niveau waar u zult moeten
besparen.
Wij hopen wel dat wij in de overdracht van bevoegdheden veel meer bevoegdheden krijgen en dat wij
veel meer financiële verantwoordelijkheid kunnen nemen. Twintig percent van de begroting bestaat uit
eigen middelen. Dat is te weinig. De eigen fiscale verantwoordelijkheid moet worden opgedreven. Wij
mikken voornamelijk op de personenbelasting. Dat is een grote opgave van de staatshervorming. Dit
budget is nu ongeveer 24 miljard euro. Mijnheer De Wever, indien wij de Vlaamse resoluties kunnen
uitvoeren die in het Vlaams Parlement zijn goedgekeurd, zullen we substantieel meer uitgaven onder onze bevoegdheid hebben
en een grotere financiële verantwoordelijkheid.We kijken er naar uit.
Tot daar onze fractie over de begrotingscontrole. We zullen ze goedkeuren.

Het was voor mij een moeilijke week. De media en Dewinter en Vogels in het Vlaams Parlement citeerden overvloedig uit mijn tussenkomsten als oppositieleider bij de overstap van Dewael naar de Federale Regering en de stoelendans in de Vlaamse Regering in 2003.
Het gaf me dubbele gevoelens. Enerzijds het bewijs dat onze oppositie krachtig was. Als men vier jaar later nog citeert uit je toespraken bewijst het dat we de meerderheid pijn hebben gedaan. De debatten in het Vlaams Parlement van 2003–2004 hebben de toenmalige Vlaamse Regering elke geloofwaardigheid ontnomen en legde mede de basis van de ondergang van paars in Vlaanderen.
Anderzijds kreeg ik nu het verwijt niet consequent te zijn. Terzake wilde me zelfs ter verantwoording roepen in een confrontatie met Mieke Vogels. Alsof ik mij moet verantwoorden voor een stoelendans waar ik niet bij betrokken ben geweest. Integendeel. De Vlaamse Regeringswissel deed me deze week terugdenken aan de zomer 2004. Ik had die bladzijde omgedraaid maar dezer dagen kwam de film van de regeringsonderhandelingen en de vorming van de regering Leterme weer naar boven. Het zou hypocriet zijn te stellen dat de doorstart van de Regering Peeters me ongevoelig laat. Ik ben geen emo-politicus en na bijna dertig jaar politiek leven ( in 1977 werd ik CVP-jongerenvoorzitter) is je huid wel gepantserd maar soms werkt het bevrijdend je gevoelens eens te uiten (zie Dagboek 28 juni - Meer dan ooit Be Free). Ik kreeg hierop veel reacties.
Dit weekend heb ik de bladzijde opnieuw omgedraaid. Heidi deed het uitstekend op school. En we voerden haar gisteren met enkele vriendinnen naar het Boudewijnpark in Brugge. Niemand sprak mij daar nog aan over de wissel in de Vlaamse regering.
Soms krijg ik het verwijt actiever te zijn op mijn website dan in het Vlaams Parlement. Volgende week interpelleer ik de minister van economie over Airbus en de minister van leefmilieu over de participatie van PMV in een luchtvaartmaatschappij. Woensdag jl. kwam ik namens de CD&V-fractie tussen in het debat over de begrotingscontrole. Het was het laatste debat in de plenaire vergadering met Yves Leterme als minister-president. De oppositie had de zaal verlaten uit protest tegen de stoelendans en ik nam het woord namens de meerderheid. De cirkel was rond.