TUSSENKOMST VAN HERMAN VAN ROMPUY OP HET VERKIEZINGSCONGRES VAN CD&V

“TIJD VOOR VERANDERING”

Leuven, 12 mei 2007

Na acht jaar paars-groen en paars beleid is het tijd om het immobilisme te doorbreken en het land een nieuwe dynamiek te geven. Dikwijls was er niet alleen stilstand in het beleid bijv. inzake staatshervorming maar zelfs achteruitgang, zeker in het bestuur van de Staat bijv. inzake begrotingsbeleid en de kerntaken van de overheid: Justitie en Financiën. Op het vlak van de klimaatspolitiek was er zelfs nagenoeg afwezigheid van beleid.

Deze kentering is nodig om de toekomst te vrijwaren. De uitdagingen waarvoor wij staan zijn zo groot dat ze alleen succesvol beantwoord kunnen worden als er samenhorigheid, enthousiasme en hoop is onder mensen. De mondialisering van de economie, de vergrijzing van de bevolking, de opwarming van de aarde en de verkilling van menselijke relaties onder vorm van een groeiende vereenzaming, vergen een mobilisatie van krachten.

De oude en nieuwe tweedelingen in onze maatschappij moeten overwonnen worden om dat ‘Wij’-gevoel te herstellen:

Tussen kennisarmen en kennisrijken

Langs de ene kant hebben we teveel mensen die onvoldoende vorming en scholing hebben en die het meest kans maken op werkloosheid en anderzijds ontwikkelen we te weinig kennis door een achterstand inzake onderzoek en ontwikkeling. Teveel talent van kinderen uit sociaal zwakke groepen gaat nog verloren. Teveel talent blijft niet in ons land of keert niet terug.

Wij verliezen meer dan andere landen marktaandelen op de wereldmarkt omdat we niet voldoende competitief zijn inzake kennis.

Tussen jongeren en ouderen

Jongeren hebben tekort aan tijd en ouderen tekort aan koopkracht. Daarom moeten jongeren een levensloopbaanrekening kunnen hebben waardoor ze hun tijd beter kunnen indelen tussen werken, zorgen en opleiding. Het verminderen van de arbeidsdruk zal hen toelaten later hun beroepsloopbaan te verlaten. Wij willen trouwens geleidelijk de pensioenleeftijd vervangen door een pensioenloopbaan waarbij de gewerkte jaren het pensioen bepalen. Dat is trouwens ook rechtvaardiger voor degenen die vroeg met beroepsarbeid starten. Jongeren moeten meer in hun arbeid aangemoedigd worden door lagere belastingen op arbeid - elders te compenseren in de fiscaliteit - en ouderen mogen geen verarming kennen door een automatische, procentuele en structurele koppeling van hun pensioenen aan de welvaart d.w.z. de lonen. De laagste en oudste pensioenen moeten omhoog, bij loontrekkenden zowel als bij zelfstandigen. Ouderen die willen blijven werken na hun pensionering mogen hiervoor niet fiscaal bestraft worden, o.m. door het optrekken van de belastingvrije som.

Tussen allochtonen en autochtonen

De zeer lage werkgelegenheidsgraad van allochtonen duidt aan dat hun sociaal-economische integratie mislukt is. Inburgering o.m. langs talenkennis zijn ook al om die reden belangrijk maar in dit land kan men snel Belg worden zonder inburgering. Meer taal leidt tot meer werk en meer werk tot betere integratie. Allochtonen mogen natuurlijk niet gediscrimineerd worden bij aanwerving. Migratie uit niet-EU-landen is uitgesloten zolang hier zo’n grote werkloosheid onder allochtonen heerst. Wij willen ook geen nieuwe collectieve regularisatie, wel van individuele mensen op basis van objectieve criteria, geval per geval. Gezinsherenigingen moeten beter gereglementeerd worden en schijnhuwelijken bestraft.

Op basis van die benadering van openheid, van elkeens rechten en plichten, bouwen we aan een echte verdraagzame samenleving.

Tussen armen en rijken, tussen zwakken en sterken

Het armoederisico neemt opnieuw toe door de verzwakking van ons stelsel van sociale zekerheid en door de individualisering van de samenleving. Alleenstaanden met kinderen en ouderen kunnen in armoede vervallen. Het gaat niet alleen om geld maar om een integrale aanpak. Het gaat niet alleen om overheidstussenkomst. Een attente en sociaal-voelende buur, leraar, werkgever, huiseigenaar of welzijnswerker kunnen het verschil maken. Bijzondere aandacht moet gaan naar de medische armoede bij ouderen en naar de energie-armoede.

Nieuwe zwakken zijn verslaafden. De overheid moet de juiste signalen geven. Het gedoogbeleid voor meerderjarige cannabisgebruikers gaf precies het foute signaal dat cannabis ongevaarlijk is.

Andere nieuwe zwakken zijn mensen met ernstige psychiatrische problemen, geestelijke armoede dus. Eén op vier zou er mee kampen. Geestelijke gezondheid is dus een opgave voor elk niveau van beleid. De filosofie van de zorg is: ambulant als het kan, residentieel als het moet, kort als het kan, lang als het moet. Nog andere vormen van armoede is de medische armoede (zeker bij chronisch zieken) voor wie de facturen te hoog oplopen, energie-armoede (zeker gevaarlijk in de komende periode van energieschaarste op wereldvlak en dus hoge prijzen).

Andere zwakken zijn mensen in de laatste fase van hun leven. Hoe is het mogelijk dat palliatieve zorg nog ondergefinancierd wordt vandaag?

Tussen gezin en arbeid

Gezinnen, zeker met kinderen, worden ervaren als dé waarde in een samenleving en de basis voor geluk.

Welvaartsvaste kinderbijslagen en verdere uitbreiding van de kinderopvang zijn middelen op materieel vlak. De levensloopbenadering maakt het gezinnen immaterieel leefbaarder. De wetgeving moet een grotere inspaning doen om duurzame relaties te beschermen. Bij mislukking moet de regeling van het onderhoudsgeld voor de partners rechtvaardiger geregeld zijn.

Tussen economie en menselijkheid

Daarom willen wij de KMO’s en zelfstandigen versterken opnieuw niet alleen financieel maar ook immaterieel door het behoud van zoveel mogelijk van de zondagrust en door een verschuiving van de wetgeving op de grote handelsvestigingen.

Daarom willen wij naast flexibiliteit in functie van economische noden (bijv. door vereenvoudiging van de wetgeving op deeltijdse arbeid, tijdelijke arbeid en overuren; door meer mogelijkheden voor kwaliteitsvolle uitzendarbeid) ook flexibiliteit naar de werknemer toe precies om gezin en arbeid, opleiding en arbeid beter te combineren.

Daarom willen we de zin voor ondernemen opnieuw aanscherpen niet alleen fiscaal en administratief maar ook cultureel door in het onderwijs reeds ondernemen tot een deel van de opvoeding te maken.

Daarom moeten er in het algemeen levenskrachtige bedrijven zijn, die competitief zijn, zowel inzake kosten als inzake kennis, en arbeidsintensief via een verlaging van de sociale lasten zeker voor laaggeschoolden en zeer hooggeschoolden. Werkzoekenden moeten in geheel het land worden aangezet tot beroepsarbeid en hebben recht op een goede opleiding. Knelpunten op de arbeidsmarkt zijn een knelpunt voor meer economische groei die we absoluut nodig hebben om onze sociale zekerheid in een perspectief van vergrijzing betaalbaar te houden.

Van midden 2003 tot midden 2007 werden 160.000 jobs geschapen in het land en haalden we een werkzaamheidsgraad van 62 pct. i.p.v. de in het regeerakkoord voorgestelde 65 pct.

Tussen economie en gezondheid

Wij zijn klimaatbewust maar daarom moet de economie niet kapot. Wij willen het risico niet lopen dat er binnen enkele jaren onvoldoende energie is. Dat zou grote werkloosheid meebrengen.

Vervuiling, lawaai en broeikasuitstoot bedreigen onze gezondheid, nu en op termijn. Wij kunnen de klimaatsdoelstellingen van de EU halen (min 20 pct. uitstoot) zonder dat we moeten afzien van onze noodzakelijke sociale doelstellingen inzake economische groei. Wij geloven ook niet in een aanpak die alleen gesteund is op administratief regelen, straffen en verbieden. Wij kiezen resoluut voor verstandig vergroenen, haalbaar en betaalbaar.

Daarom willen wij ons wapenpark vergroenen, zowel oude als nieuwe wagens. De fiscaliteit op wagens mag niet stijgen maar moet herschikt worden in functie van energieverbruik. Ook de vennootschapsbelasting moet vergroend worden. Energie moet betaalbaar blijven door meer concurrentie en marktwerking en minder monopolie. Voldoende energie moet ook beschikbaar blijven. Daarom willen we de optie openhouden om de levensduur van de bestaande kerncentrales te verlengen. De extra winsten die hieruit ontstaan moeten worden aangewend ter ondersteuning van hernieuwbare energie.

Vandaag is energie duur, de energiebevoorrading onzeker en de productie van duurzame energie loopt achterop. Het klimaatsbeleid is vaak wind!

Wij willen dus een andere economische groei en een model dat overgaat van de sociale markteconomie - een christendemocratische innovatie - naar de eco-sociale markteconomie.

Tussen efficiëntie, veiligheid en rechtvaardigheid

Twee cruciale taken van de Staat: belastingen innen en misdaden vervolgen en bestraffen zijn in crisis. Minder dan de helft van mensen heeft nog vertrouwen in Justitie. De overbevolking van de gevangenissen, de mislukte informatisering van Justitie, de lage ophelderingsgraad van misdaden zijn er de oorzaak van. Onveiligheid heeft vaak ook te maken met een gebrek aan respect voor elkaar en voor regels. De toenemende agressiviteit en geweld in het dagelijkse leven zijn zeer zorgwekkend. Het zgn. blind geweld is gewoon onthutsend en destabiliserend voor geheel de samenleving. Het justitieel beleid is dus veel meer dan recht of strafrecht.

Op het vlak van de instellingen zelf willen wij kortere processen om de achterstand in tal van rechtbanken weg te werken, door alert op te treden met voldoende mogelijkheden om problemen of misdrijven snel te signaleren en aan te geven (“kort op de bal”), een sluitende veiligheidsketen voor opsporing en vervolging (“lik op stuk”) en een globaal plan voor strafuitvoering door voldoende gevanigeniscapaciteit.

De zgn. modernisering van Financiën draaide uit op een fiasco. Falende invordering, controles en procedures, verlammende wissels aan de top en een fel toegenomen complexiteit van de wetgeving willen ook hier het vertrouwen in de werking van de overheid ondermijnd. Sommigen beweren dat ze de term ‘goed bestuur’ niet kunnen omschrijven. ‘Slecht bestuur’ is wellicht gemakkelijker te definiëren!

Een vereenvoudiging van de fiscale regels, een gelijke behandeling van de belastingvoet en een moderne organisatie zijn broodnodig.

Tussen Vlamingen en Franstaligen

Gezond verstand: toestand is anders, beleid moet anders.

Elke deelstaat wordt er beter van en dus ook het land.

Meer responsabiliseren zonder desolidariseren met de mensen zelf.

Dat is de geest waarin we willen besturen. Het is betaalbaar. Ons programma is goed voor de economie en goed voor de mensen. Meer menselijkheid leidt tot meer geluk. Gelukkiger mensen nemen meer economisch initiatief en zorgen beter voor mekaar.

Wij willen verandering:

in de wijze waarop aan politiek wordt gedaan

in het beleid

in de waarden die ten grondslag liggen van dat beleid

.(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken)

http://www.hermanvanrompuy.be

http://www.petervanrompuy.be

http://www.ericvanrompuy.be

Michel Verschueren zei mij eens tijdens onze oppositiejaren : “ De CVP (lees CD&V) is het Anderlecht van de Belgische politiek. Vroeg of laat spelen jullie opnieuw kampioen”. Dat gevoel hadden Herman en ik toen we ons na het CD&V-congres in Leuven zaterdagavond haastten richting het Vanden Stockstadion.
Het werd dan ook een mooie dag in mei. Onze favorietenploeg Anderlecht kampioen en een CD&V in grote conditie.
Het lenteoffensief van Verhofstadt en Slangen heeft Leterme en CD&V niet kunnen destabiliseren. De partij blijft vastberaden op koers, zonder euforie en steeds behoedzaam voor “scuds” vanuit de politieke tegenstanders en de media. Open VLD is de pedalen kwijt en schiet in alle richtingen maar haar “ war-room” is zijn feeling kwijt. Iedereen doorziet het gespin en een CD&V die niet reageert, leidt tot toenemende frustratie bij Verhofstadt. Zijn aanbod tot een rechtstreeks televisiedebat met Leterme wijst zelfs op paniek omdat hij aanvoelt dat niet hij maar Leterme centraal staat in de campagne .Enkele maanden terug had ik het over ” l’homme à battre”. Wie daarin lukt, maakt een grote kans de verkiezingen te winnen.
Persoonlijk ben ik geen kandidaat maar het campagnebeest is weer bovengekomen. Vrijdag hebben we voor Herman en Peter 25 borden gezet in Zaventem en in mijn auto hangt weer de vertrouwde geur van de Perfax-col. Communicatiespecialisten doen plakbeurten door militanten dikwijls af als folklore maar mijn ervaring is dat als politici zich tijdens de campagne nergens zien hangen ze depressief worden! Ook blijft de toegang tot de audiovisuele media zelfs voor topkandidaten (buiten de boegbeelden) meestal te beperkt en occasioneel om er een campagne op te bouwen. Ik houd van het veldwerk tussen de militanten. Het is mijn zestiende campagne maar de gedrevenheid blijft. De laatste 14 dagen komt er een speciale affiche in BHV Leterme - H.Van Rompuy: uw ticket voor morgen. De perfax-col staat er klaar voor!
Hermans’ slogan is :”TIJD VOOR VERANDERING”. Op het congres in Leuven zei hij:” wij willen een beleid gebaseerd op het gezond verstand dat anders is in het noorden, het zuiden en het midden van het land”. Leterme, De Wever en Vandeurzen zeiden hetzelfde op hun manier .Het kartel zal er staan op 10 juni. Daar twijfelt niemand meer aan. Alleen Verhofstadt denkt dat hij het tij nog kan doen keren maar de woorden van Michel Verschueren indachtig:”De CD&V is zoals Anderlecht. Vroeg of laat (lees na 8 jaar) worden ze opnieuw kampioen”! 

De Van Rompuy-campagne kan beginnen. De affiches zijn klaar. Vanavond zijn de eerste borden geplaatst. Het wordt wennen aan de affiche. Jarenlang Herman met Eric, nu Herman met Peter als running mate.
Herman is nog op zoek naar een goede slogan, maar hij wil in elk geval het woord VERANDERING erin. De restauratie van paars tegenover de verandering van Leterme-Van Rompuy. In Frankrijk is “le CHANGEMENT” ook het sleutelwoord in de campagne. Wie deze geloofwaardig kan belichamen, zal ook in Vlaanderen de verkiezingen winnen. De start is gegeven. Alleen nu nog wachten op Yves…Wordt zondag de dag van “alea jacta est” en de Rubicon?

De afgelopen week ondervroeg ik in het Vlaams Parlement de Vlaamse Regering over 4 dossiers die mij nauw aan het hart liggen: de splitsing van BHV, de taalvereiste bij de toekenning van gemeentelijke woningen en gronden in de Vlaamse Rand, de vernederlandsing van het straatbeeld en het dossier van de lawaaihinder rondom Zaventem.  Hoe staat het met deze dossiers?

BHV
Minister Keulen verzekerde mij dat er geen sancties komen tegen de burgemeesters en colleges die weigeren mee te werken aan de organisatie van de federale verkiezingen.  De actie van de burgemeesters is eerder symbolisch want er is een afspraak met de Gouverneur van Vlaams Brabant dat hij in de plaats zal treden van de “weigerende” colleges en alle nodige stappen zal zetten om de verkiezingen normaal te laten verlopen.
In Zaventem weigert burgemeester Vermeiren om mee te doen met de boycot van de burgemeesters van Halle-Vilvoorde.  Ik ben het daarover met hem niet eens en heb mij dan ook op dit punt onthouden op het schepencollege.  Op de gemeenteraad heb ik samen met de CD&V-N-VA-fractie mijn solidariteit uitgedrukt met de actie van de burgemeesters.

Taalvereiste
In de nieuwe Vlaamse Wooncode is een bepaling opgenomen dat wie in aanmerking wil komen voor een sociale woning bereid moet zijn Nederlands te leren.  De franstalige ministers Arena en Antoine trachten de inwerkingtreding van de Wooncode te beletten door deze aanhangig te maken op het federaal overlegcomité en de vernietiging te vragen bij het Arbitragehof.  Verschillende gemeentebesturen in de Vlaamse Rand (o.m. Zaventem) keurden in het zog van de Vlaamse Wooncode op hun gemeenteraden reglementen goed waarin is voorzien dat bij verkoop van gronden in gemeentelijke kavels taalvereisten worden gesteld die gelijkaardig zijn aan deze bij het toekennen van sociale woningen.
Minister Keulen talmt bij het nemen van de uitvoeringsbesluiten van de Vlaamse Wooncode.  Is hij bang van de Franstalige reactie? Hij beweert van niet.  De vertraging in het nemen van de sociale huurbesluiten zou eerder van technische aard zijn en niet communautair geïnspireerd.  Maar intussen moeten een aantal gemeenten in de Vlaamse Rand wachten om hun gemeentelijke kavels toe te wijzen.
Ook stelde minister Keulen dat bij taalvereisten in de koopsector van gronden en woningen in de Vlaamse Rand best een aparte decretale basis wordt voorzien om alle betwistingen te vermijden en rechtszekerheid te geven aan gemeenten en kopers.

Vernederlandsing in het straatbeeld
De Vlaamse regering gaf aan prof. Veny de opdracht om na te gaan welke de juridische mogelijkheden zijn waarover de overheid beschikt inzake de vernederlandsing van het straatbeeld in de Vlaamse randgemeenten.
In 1999 werd hierover een studie gepubliceerd door prof. Marc Boes.  Deze diende als basis van een aantal maatregelen door de Vlaamse overheid, m.n. inzake de dienstenregelingen van de Lijn en de verkeersborden.  Prof. Veny vindt nu dat de stellingen van prof. Boes inzake taalwetgeving niet houdbaar zijn en te beperkend zijn voor de interpretatie van de faciliteiten.  Minister Keulen sluit zich hierbij aan: “prof. Boes had de opdracht de limieten van de wetgeving op te zoeken en experten zeggen dat hij daarover is gegaan.”
Namens CD&V-N-VA heb ik duidelijk afstand genomen van de studie Veny en gesteld dat ik het niet eens ben met zijn visie.  In een motie vraag ik aan de Vlaamse Regering te blijven uitgaan van het respect voor het principe van de voorrangsstatus van het Nederlands in de Rand en stel ik dat faciliteiten er enkel zijn voor de eigen inwoners en beperkend moeten worden geïnterpreteerd. 

Lawaaihinder Zaventem
Gisteren stelde ik in het vragenuurtje in het Vlaams Parlement dat Verhofstadt en Landuyt de mislukking in het dossier Zaventem niet moeten afschuiven op de Gewesten.  De ellende is begonnen in 2000 met Durant en daarna met het zgn. spreidingsplan van Anciaux-Landuyt dat het maatschappelijk draagvlak voor de luchthaven heeft kapot gemaakt.  Vóór 1999 bestond er een consensus in de regio rondom de ontwikkeling en de hinder van de luchthaven.  Paars heeft er een knoeiboel van gemaakt, die heeft geleid tot een confrontatie tussen Brussel en de Vlaamse Rand en binnen Vlaanderen tussen de Noord- en Oostrand.
De herfederalisering van de geluidsnormen zal niets oplossen.  Alleen een terugkeer naar het historisch baangebruik van vóór 1999 en een objectivering van het baan- en routegebruik voor het vliegverkeer door een onafhankelijk instituut (bestaande uit experten) kan opnieuw de basis creëren voor rechtszekerheid voor de nieuwe vliegschema’s.
Een nieuwe minister van mobiliteit zal als eerste taak hebben het vertrouwen te herstellen dat door Durant, Anciaux en Landuyt volkomen is ondermijnd. Alleen in het kader van een nieuwe regeringsvorming zijn oplossingen mogelijk.
Op 10 juni kunnen de inwoners van de regio Zaventem hun oordeel kwijt over de “modelstaat” van Verhofstadt. Zij konden aan den lijve ondervinden wat dit betekent. Ook Anciaux is kandidaat op de Senaatslijst.  Benieuwd of in het kieskanton Zaventem een kieshokje zal staan zoals op de Mont-Ventoux waar de bevolking zijn mening kan zeggen over zijn zgn. spreidingsplan (reeds op 14 punten vernietigd door rechtbanken) en zijn plan om de luchthaven van Zaventem te sluiten en er in 2016 de Olympische Spelen te organiseren.  Bert Anciaux zag ik gisteren buitensluipen toen het dossier Zaventem in het Vlaams Parlement ter sprake kwam.  Spijtig want ik voelde mij de jongste weken weer een beetje de fractieleider van de oppositie.

Bij het Davidsfonds verscheen het nieuwe boek van Herman Van Rompuy “Op zoek naar wijsheid”. Zijn essay (98 blz.)  vormt een heldere analyse van de existentiële en maatschappelijke kwesties van vandaag. In 18 hoofdstukjes gaat hij geen enkele vraag uit de weg. Wijsheid gevraaagd en geluk gezocht. Wat drijft me? Ben ik conservatief of progressief? Het goede, het ware en het schone. De toekomst van het christendom en Europa. Wordt België 200 jaar?
Zijn we een parlementaire democratie? Normen en waarden. Optimisme of hoop? Verdraagzaamheid en onverschilligheid?
Wijsheid is het codewoord van zijn boek, een wapen tegen de nonsens. In het politieke “bedrijf” van Vlaanderen,België en Europa.Van Rompuy stelt zich kwetsbaar op. Hij poneert geen eeuwige zekerheden. Hij wil mensen en ideeën bewegen. Zijn essay doet nadenken. “Wij zijn vrijer, minder gebonden en opener”.
Wie op zoek gaat naar een verkiezingspamflet komt bedrogen uit. Zijn boek heeft in tegenstelling met andere publicaties van poltici van vandaag een horizon die verder rijkt dan 10 juni. Daarom is het lezen zo de moeite waard. Ik heb er in elk geval deugd aan beleefd.Herman op zijn best en zijn geestelijke vitaliteit is zoals de wijn.