Tussen 1995 en 1999 was ik Vlaams minister voor Energie.  Het was een periode waarin voorbereidingen werden getroffen om uitvoering te geven aan de Europese richtlijn voor de liberalisering van de energiemarkten.

Toen Steve Stevaert mij opvolgde als minister van energie versnelde hij het proces van de vrijmaking van de markten en voorspelde hij forse prijsdalingen voor de klanten (“de mensen”).  Hij voerde zelfs bij decreet de fameuze 100 kWh gratis elektriciteit in voor de huishoudelijke afnemers.

Vijf jaar later is van die dalende elektriciteitsprijzen weinig terechtgekomen.  Als gevolg van de gestegen stroom- en brandstofkosten stegen de prijzen van energie in het algemeen en elektriciteit in het bijzonder.  Van goedkopere elektriciteit hebben “de mensen” weinig gemerkt.  Daarenboven kleven aan het hele verhaal een aantal perverse effecten.

Zo verloren de gemeenten als gevolg van de liberalisering meer dan 350 miljoen euro aan dividendeninkomsten uit hun participaties in de energie-intercommunales.  Vorige week kregen ze van de gemengde intercommunales het bericht dat er voor 2007 een bijkomende spectaculaire daling van de dividendenstroom te verwachten valt.  De inkomsten uit elektriciteit zouden voor de gemeenten terugvallen met 75% en voor gas met 50%.  Dit heeft zware gevolgen op de financiële toestand van de gemeenten wiens dividendenstroom in 2007 opnieuw een verdere terugval krijgt van 100 miljoen euro.

Louis Tobback, SP.A-burgemeester van Leuven, is in paniek en waarschuwt voor een financiële catastrofe voor de gemeenten.  “Het kan niet dat Vlaamse gemeenten bloeden voor de mislukte vrijmaking van de Belgische energiemarkt.” (DS 26 januari en VRT-journaal)

Onder druk van de federale regering poogt de Creg (Commissie voor de Regulering van Elektriciteit en Gas) de distributienettarieven te drukken in een poging om een verdere forse stijging van de elektriciteitsprijzen af te wenden.  Volgens Tobback hoort de aanpak van de Creg thuis “in het koninkrijk Absurdië”.  De Creg zou beletten dat de distributienetbedrijven reële kosten van beheer en onderhoud en hun openbare dienstverplichtingen (o.m. de minimumlevering van 10 A) doorrekenen in de eindprijs.  “Ik laat de stad Leuven niet ten gronde richten omdat sommige regeringsleden aan de verbruiker niet durven zeggen dat ondanks de liberalisering de energieprijzen stijgen” zegt Tobback.

Waar is de tijd van de fabeltjeskrant van Steve Stevaert?  Gratis bestaat niet.  Iemand betaalt altijd te factuur.  Dat zijn vandaag de klanten (“de mensen”) en de gemeenten (“de belastingbetalers”).

Tobback begrijpt niet waarom de Vlaamse regering (die verantwoordelijkheid is voor de financiële toestand van de gemeenten) zich hierover geen vragen stelt.  Vermits het van SP.A-zijde in het Vlaams Parlement muisstil is over dit dossier (een ideologisch debat over kernenergie is electoraal interessanter), zal ik vanmiddag de vragen stellen aan Minister Kris Peeters in het vragenuurtje. 

Het wordt CD&V dezer dagen kwalijk genomen als ze het heeft over het paarse wanbeleid.  Het volstaat echter de woorden van Tobback over te nemen om de “mislukking” op dit terrein aan te tonen.  En van de gouverneur van Limburg valt in de volgende dagen weinig commentaar te verwachten.  De sprookjes van Steve behoren voortaan inderdaad tot het “koninkrijk Absurdië”.

Het was op de koppen lopen in de Sky Hall op de luchthaven in Zaventem. Meer dan 2.500 aanwezigen. Nooit gezien voor een CD&V- nieuwjaarsreceptie. Vele lokale afdelingen waren in groep met hun burgemeester, mandatarissen en bestuursleden naar Zaventem afgezakt om het overwinningsfeest van 8 oktober over te doen. CD&V bestuurt mee in 80% van de gemeenten, levert meer dan de helft van de Burgemeesters en bijna 35% van de gemeenteraaadsleden. Bij de provincieraadsverkiezingen werd de magische 30% gehaald zoals in 1994.
Het was dan ook genieten voor degenen die de donkere oppositiejaren hebben meegemaakt. Toen we in 2002 de CD&V-nieuwjaarsreceptie hielden in de garage van ons hoofdkwartier in de Wetstaat waren we nog met een kleine 400 getrouwen. De pers sprak smalend over de catacomben en “le dernier carré” van de oude machtspartij.
Gisteren was de immense Sky Hall in Zaventem te klein. CD&V is “ back in town”. Opvallend was de grote aanwezigheid van twintigers en dertigers die zich met présence bewogen tussen de gevestigde waarden en de trouwe militanten. Van een generatieconflict is geen sprake meer en de partij vertoont een nooit geziene eensgezindheid . “ Le nouveau CD&V est arrivé”. De moderne accomodatie van Sky Hall en stijlvolle toespraken begeleid door de nieuwste technologische snufjes creëerden mede de gepaste sfeer.
Van overmoed is evenwel geen sprake .Iedereen beseft dat het opnieuw één tegen allen wordt. Leterme en Vandeurzen lieten zich in Zaventem niet opjagen en houden hun troeven in handen voor de echte kiesstrijd na Pasen. Intussen kan Leterme uitpakken met de resultaten van het goede bestuur in Vlaanderen (Vlaanderen in top 5 van de meest competitieve regio’s,Vlaamse begroting met 500 miljoen euro overschot, 4,5 miljard investeringen in onderwijs, welzijn en infrastructuur en een nulschuld in 2008) en moeten federaal de pijlen gericht blijven op het wanbeleid van de paarse modelstaat. De militanten beamen de strategie om niet mee te gaan in de ideeënfabriek van VLD en Spa maar te blijven hameren op de ongeloofwaardigheid van paars. “Don’t buy a third-hand car from mister Verhofstadt”. Het vertolkt goed het aanvoelen van vele kiezers en militanten.
Niemand in de Sky Hall twijfelde eraan dat enkel de Vlaamse kiezer paars kan breken. Als het mathematisch kan, doen liberalen en socialisten gewoon door. Daarom is een sterk Vlaams kartel CD&V –N-VA nodig .Over Dedecker werd geen woord meer gerept en het vertrouwen in de electorale slagkracht van het kartel blijft groot. Het gespin van Verhofstadt en Vande Lanotte om het kartel af te doen als conservatief en separatistisch maakt geen indruk.
Het goede bestuur in Vlaanderen en het malgoverno(wanbeleid) in België: dat wordt de baseline van onze campagne. De boodschap klonk overtuigend in de Sky Hall van Zaventem .De catacomben van de Wetstraat waren ver weg. Wat kan er op 5 jaar tijd in de politiek veel veranderen .De strijdbaarheid en de waakzaamheid blijven evenwel groot want ook in 5 maanden kan er nog veel gebeuren. Rendez-vous volgend jaar opnieuw in de Sky Hall voor een derde overwinning op rij ?

Zaterdag 27 januari gaat de nationale CD&V nieuwjaarsreceptie door in Sky Hall van Brussels Airport. Recepties van politieke partijen zijn – meer nog dan congressen – “events” waarbij de Wetstraatpers peilt naar de “mood” van de partij.
Bij een terugblik valt het op hoe representatief ze soms zijn voor een bepaalde tijdsperiode.

Ik was er samen met Herman voor het eerst bij in 1978. Wilfried Martens en Ch.-F. Nothomb waren voorzitters van respectievelijk CVP en PSC en de nieuwjaarsreceptie werd gezamenlijk gehouden op het hoofdkwartier in de Tweekerkenstraat. De kleine zaal op de eerste verdieping liet maar een beperkt aantal genodigden toe en de uitnodigingen waren beperkt tot de leden van het partijbureau, de parlementsleden, de oud-ministers en de Wetstraatpers.

Ik zag daar voor het eerst in levende lijve Gaston Eyskens, P.W. Segers en Pierre Harmel. Deze Ministers van Staat stonden daar als historische boegbeelden waar een jong veulen als ik het zelfs niet aandurfde om hen een gelukkig nieuwjaar te wensen. Bij het buitengaan stelde ik mij wel voor aan Paul Vanden Boeynants als de nieuwe CVP-Jongerenvoorzitter. V.D.B. wenste mij veel succes: hij was voor jongeren in de politiek.

Twee jaar later verliep de CVP-PSC nieuwjaarsreceptie in een ijzige sfeer. De staatslieden keken sip en bezorgd. Tindemans en V.D.B. waren de partijvoorzitters en spraken verzoenende taal, maar op het CVP-congres van 16 december 1979 hadden de CVP-Jongeren met een amendement de regering Martens (met het FDF) ten val gebracht. Het land was in crisis. Bij het buitengaan kwam V.D.B. naar mij toe met de boodschap dat ik een onverantwoordelijke (“irresponsable”) was, het land in gevaar had gebracht en nog veel boterhammen (“tartines”) moest eten in de politiek. Van zijn enthousiasme voor jongeren in de politiek was nog weinig te merken…

Toen in 1983 het Happart-virus de nieuwe regering Martens-Gol aantastte, bliezen Frank Swaelen en Gerard Deprez definitief de gezamenlijke CVP-PSC nieuwjaarsreceptie af. Elk organiseerde voortaan zijn eigen viering. In de jaren ’80 werd de CVP- nieuwjaarsreceptie een gezellige bedoening onder CVP’ers die haar politieke betekenis verloor en vooral ten goede kwam aan de horeca van de Tweekerkenstraat met de legendarische Taverne The Klipper als de “place to be”.

Op het einde van de jaren tachtig wou nationaal partijsecretaris Leo Delcroix met Herman Van Rompuy als CVP-voorzitter terug allure en klasse geven aan dit nieuwjaarsgebeuren, en werd de Concert Noble afgehuurd. In deze statische, barokke zaal was het drummen om naast de CVP-ministers en de honderden kabinetsleden nog aan een frisse pint te geraken. In die tijd was “het leven mooi” en scheen het alsof we eeuwig aan de macht zouden blijven.

Toen begin 1999 Marc Van Peel zijn beroemde rede van “het geknakte riet” hield ging er evenwel een rilling door de zaal. Was het geen overmoed?
Zes maanden later kwam de dioxine en begonnen de oppositiejaren.

Nog één keer hielden we een receptie in de Concert Noble maar zonder kabinetsleden liep de zaal snel leeg en zagen de Wetstraatwatchers hierin met veel leedvermaak het einde van de machtspartij.

Stefaan De Clerck wou als CD&V-voorzitter komaf maken met het beeld van de oude CVP en verliet de Concert Noble voor een bescheiden receptie in de garage van het nieuwe hoofdkwartier in de Wetstraat. De Wetstraatpers sprak smalend van een terugkeer naar de catacomben. Een CD&V in verval vergeleken met de Sterren en Kometen van de VLD in Tour & Taxis waar de pers duidelijk gecharmeerd was door de modernistische sfeer van de nieuwe liberale volkspartij.

Maar toen kwam 2004 en Yves Leterme. Hij koos radicaal voor de kelders van Kuregem (het slachthuis van Anderlecht). Bewegingssecretaris Erika Thijs charterde massaal bussen en plaatste brandende toortsen bij de ingang. Leterme hield een vlammende toespraak tegen paars en bracht een swingende nieuwe generatie mee. De Wetstraatpers stond versteld en sprak enthousiast van een ommekeer. Enkele weken later verschenen de eerste peilingen waaruit CD&V (nog vóór het kartel met N-VA) als sterkste formatie in Vlaanderen naar voren kwam.
De rest van het verhaal kent u.

In 2006 trok CD&V ook naar Tour & Taxis.  Het werd een overweldigend succes.  Meer dan 2000 aanwezigen en de sfeer van de grote dagen. CD&V was” back in town”.
“Tout le monde monde il est beau, tout le monde il est gentil.” Het deed deugd voor diegenen die enkele jaren terug nog de catacomben van de oppositie hadden gekend.

Dit jaar grijpt de CD&V-nieuwjaarsreceptie plaats in de Sky Hall van Brussels Airport(de oude vertrekhal van Zaventem). Na 20 jaar oppositie kan ik als nieuwe Schepen in Zaventem mee fungeren als gastheer. Ondanks de goede peilingen en winst bij de gemeenteraads- en provincieraadsverkiezingen zal van euforie geen sprake zijn.  De weg naar 10 juni is nog lang en onze tegenstanders zoeken naar onze zwakke plekken.  VLD en de media pogen ons te provoceren in de hoop dat we onze kaarten snel op tafel leggen. De Wetstraatpers wil dat de match zo snel mogelijk start.Ze wil CD&V dwingen tot het lopen van een marathon.Dit houdt risico’s in.
Angela Merkel en Wouter Bos zagen hun electorale oppositiebonus tijdens de lange verkiezingscampagne wegzinken na zgn. “moedige” standpunten over pensioenen en belastingen. In deze val mag CD&V niet trappen. Het electorale debat moet in eerste instantie gaan over het bilan van 8 jaar paars. Wat is terechtgekomen van de actieve welvaartsstaat en België modelstaat?  Heeft de begrotingspolitiek ruimte gecreëerd om de kosten van de vergrijzing op te vangen? Waar staan de hervormingen op justitie? Nieuwe ideeën zijn pas geloofwaardig als wordt nagegaan wat er van de oude is geworden. Paars heeft een verleden.Wat denkt de bevolking hiervan? Verkiezingen zijn in essentie toch een beoordeling van het gevoerde beleid.Natuurlijk heeft CD&V een toekomstvisie,maar de electorale tactiek van paars bestaat er in hiervan zo snel mogelijk een karikatuur te maken.

Als CD&V concreet is bv. over de staatshervorming of kernenergie krijgt ze onmiddellijk het etiket opgespeld van separatistische of anti-milieupartij. Socialisten en liberalen dromen van een draaiboek waarbij CD&V kan worden afgeschilderd als een asociale- of belastingpartij. Slangen en de media zullen het ritme van onze campagne niet bepalen. In de Sky Hall moeten dan ook geen grote uitspraken worden verwacht en Jo Vandeurzen zal niet vervallen in “la politique gesticulaire” van Somers.

De Van Rompuy’s zullen er in Zaventem opnieuw bij zijn. Volgens Siegfried Bracke in Terzake zijn ze opnieuw in. Na de uitval van Verhofstadt naar de Big Bang van Eric bij de Vlaamse verkiezingen in 2004, wil Somers blijkbaar van de Grote Stilte van Herman en CD&V het campagnethema maken van de VLD. Herman Van Rompuy, een politicus zonder ideeën en CD&V een partij zonder programma. Het gespin van Slangen wordt steeds leuker en doorzichtiger maar het zal de “good mood” van CD&V in de Sky Hall zeker niet bederven. In juni wordt het CD&V-N-VA tegen de rest.”Fasten your seatbells”. De vlucht naar 10 juni is nu definitief begonnen.

Het valt mij op welke overrompeling er is op de CD&V- nieuwjaarsrecepties (ook in Zaventem). De jongste gemeenteraadsverkiezingen hebben ten velde het vertrouwen in de partij enorm gestimuleerd en gezorgd voor nieuwe mensen, zuurstof en dynamiek. Wat een verschil met 2000. Ik merk dan ook weinig van het deprimo-sfeertje dat de jongste dagen in de pers wordt opgehangen rondom CD&V. De media hebben het over een gebrek aan inhoud van de christendemocraten en de ideologische leegte in vgl. met de “wervende kracht” van het Vierde Burgermanifest. De kandidaat-premiers Verhofstadt en Di Rupo zijn in supervorm terwijl Leterme de mist ingaat en de tactische “blunders” opstapelt.Wat kunnen we verwachten van een kandidaat-premier die in de éénentwintigste eeuw nog een boek schrijft over de boeren als het beroep van de toekomst?
Het offensief tegen Leterme is begonnen: separatist, geen visie, “regressist”. Verhofstadt daarentegen: “c’est génial”,dixit Onkelinkx. Met zijn pleidooi “pour une fédération de Belgique” krijgt Verhofstadt alle lof van de franstaligen. Elio verwoordt het prachtig :”je suis relax”.
Guy “génial et en pleine forme”, Elio “relax et hyperserein” maar Yves “crispé et dans le brouillard”. Het kan zijn dat CD&V-nieuwjaarsrecepties niet representatief zijn voor de Vlaamse burger maar ik heb weinig in die termen horen spreken. Integendeel. Wel veel moppen over Laurent.En ook dat het één tegen allen wordt en dat het Vlaams kartel zich niet moet laten opjagen door het hyperkinetisme van Verhofstadt en het blufpoker van monsieur “non” Di Rupo. “Relaxez-vous,Yves. C’est genial”. De koers is nog lang. En wat er vandaag gezegd wordt, zal op 10 juni al lang vergeten zijn.

Aan de trouwe lezers van onze website Be Free maken wij onze allerbeste wensen over voor 2007. Een goede gezondheid en veel geluk op alle vlak. Prosit Neujahr.
Ook in 2007 zetten we dit Dagboek verder. We sloten 2006 af met 60.000 bezoekers .In februari 2005 begonnen we dit Dagboek met 2.000 bezoekers per maand. De jongste 4 maanden is dit aantal gestegen tot gemiddeld 7.000 per maand (met een dagpiek van 1.278 op 4 december in volle Dedecker-crisis).
Ik beschouw mij niet als een journalist die het politieke leven commentarieert maar als een actor van het politieke gebeuren. Politieke weblogging is een nieuwe vorm van communicatie die deel uitmaakt van politieke actie.Tom Watson, Britse MP formuleert het zo:“I’m the first Westminster MP to have a blog,but I believe it will be the main method of communication for politicians within ten years.”(Watson,2005).
Sommigen nemen onze scherp geformuleerde meningen niet in dank af en hebben het over “frustraties afreageren op een weblog”. Be free laat zich hierdoor evenwel niet intimideren en zal met dezelfde openhartigheid blijven opereren trouw aan de boodschap die Herman mij gaf in juli 2004: “Maak gebruik van je “freedom of speech” als parlementslid .Misschien je laatste legislatuur maar herwin de energie van bij het begin van je loopbaan en de wijsheid van je laatste jaren. Be free and fare thou well ( Shakespeare, De Storm).En hij voegde eraan toe: “ Interesseer je niet aan je vijanden maar koester je vrienden .Ga in een boog om middelmatigheid en opportunisme heen. Je hebt niet de gave van het kuddedier.”
2006 was geen grand-cru jaar voor de Belgische politiek maar op mijn weblog ging het er toch fel aan toe. Hierbij bij wijze van jaaroverzicht enkele uitspraken uit mijn Dagboek.
Januari
- Tony Mary is na zijn uitlatingen op de VRT-nieuwjaarsreceptie onwaardig om de openbare omroep te blijven leiden. Hij verdient de rode kaart (18 jan.).
- “Tout le monde il est beau, tout le monde il est gentil”. Als de recepties van politieke partijen representatief zijn voor de mood van een partij dan is CD&V in topconditie. Het doet deugd voor al degenen die de catacomben van de oppositie hebben gekend (25 jan.-Tour & Taxis).
- Een” New Deal” voor België: Vlaanderen moet bij een volgende regeringsvorming spijkerharde garanties krijgen dat de sociaal-economische hefbomen naar de deelstaten worden overgeheveld (26 jan.)
- Jean-Marie Dedecker heeft dezelfde schaamteloosheid als Van Rossem. Dit loopt slecht af (27 jan.).
Februari
- “J’ai peur”. Koning Albert is bang voor “verkapt” separatisme (Toespraak voor de Gestelde Lichamen).Hij is hiermee de spreekbuis van de verborgen agenda van Verhofstadt: dit land moet na 2007 doorgaan met paars zonder New Deal voor België.
Verhofstadt probeert hiermee Leterme in het kamp te duwen van de separatisten (3 februari).
-“Spreken is zilver, zwijgen is goud”.Over de communicatie van CD&V (10 feb.)
Maart
- “De duif is dood, mijnheer”. Na 7 jaar liberaal bewind is de geloofwaardigheid weg. De liberalen klampen zich nog vast aan de glamour en de glitter van de macht, maar het is voorbij. Verhofstadt vertoont negationistische trekjes en een zinvol debat met hem is niet mogelijk: hij negeert de feiten (10 maart).
- “Lucky Patrick”.Vandaag is hij met Verhofstadt de enige overblijvende minister uit de Regeringen van de jaren tachtig .Van stoppen hoor ik niets meer. Integendeel (zaak Erdal-15 maart).
- Het is misschien oneerbiedig maar hij krijgt de allures van u weet wel: de zanger van “Chérie”. Chérie je t’aime, chérie je t’adore. Over Bert Anciaux in de rel over de subsidie van 60.000 euro aan Kate Ryan (16 maart).
April
- Liever geen akkoord dan een slecht akkoord. Er is nu genoeg geblunderd. Met Landuyt en Anciaux komt er nooit een evenwichtige oplossing voor Zaventem .Dan maar liever 2 jaar uitstel (12 april).
- Herman en Eric Van Rompuy in De Laatste Show en Heidi Van Rompuy met Britt Anciaux in de tabel van Mendelejev. De Van Rompuy’s zijn terug “sexy” (13 april).
- “Cela suffit”. Niet Leterme is “dangereux” maar het echt gevaarlijke spel wordt door de PS gespeeld. Hun eigen falen afwentelen op het “separatistische” Vlaanderen zal als een boomerang in hun gezicht terechtkomen (24 april).
- “De Mary saga”.Zonder vertrouwen tussen management, Raad van Bestuur en voogdijminister is het VRT-model niet werkzaam. Wie trekt hieruit de conclusie?(28 april).
- “J’en ai marre, Laurette”.Over haar falend beleid en uithaal naar de Vlamingen en Leterme (30 april).
Mei
- Over Joe Van Holsbeek: het gaat over normen en waarden, over opvoeding in het gezin, over onderlinge bijstand van mens tot mens. Het gaat over waar we met onze samenleving naartoe gaan (3 mei).
- “Tony Mary moet opstappen”.De figuur Mary schaadt de Openbare omroep. Het vertrouwen is weg .Uitspraak gedaan in Vlaams Parlement op 10 mei.
- Een clash tussen Janssens en Dewinter kan de sp.a misschien goed uitkomen maar duwt Vlaanderen naar een Tweestromenland. CD&V en VLD zijn gewaarschuwd (29 mei).
Juni
- Leterme is “l’homme à battre”. Zijn état de grâce is voorbij. Ze gaan hem proberen te pakken.(4 juni).
- “Go,proud Mary,go”. De Mary-saga heeft nu lang genoeg geduurd (22 juni).
Juli
- De Batselier gaat als voorzitter van het Vlaams Parlement weg in mineur.”Als ik de wedde van directeur van de Nationale Bank mag combineren met een uittredingsvergoeding als parlementsvoorzitter wil ik ook socialist zijn”. De Batselier reageert furieus tegen de uitspaken in dit Dagboek. Hij houdt zijn afscheidsrede in het VP tegen “politici die hun frustraties afreageren op hun weblog”.
Augustus-september
- De gemeenteraadsverkiezingen in Zaventem. Een positief project voor Zaventem.
Oktober
- “Nooit versagen”. CD&V- N-VA Zaventem treedt toe tot de coalitie. Na 18 jaar oppositie word ik opnieuw schepen in Zaventem.
- “Alles komt terug”.Dat Slangen opnieuw wordt binnengehaald vind ik goed nieuws. Zijn strategie (open debatcultuur, beloftecultuur, België modelstaat, het negeren van de communautaire thema’s) heeft de VLD ten gronde gericht. Nu wordt Verhofstadt gepromoot als de verzoener en de bruggenbouwer. Zijn remake zal vlug zijn doorprikt. De volgende verkiezingen zullen gaan over geloofwaardigheid en daar kunnen spindoctors na 8 jaar regeren niets meer aan doen (22 okt.).
November
- Magische 30 %: Een New Deal voor België zal er alleen komen als het Vlaams kartel electoraal sterk genoeg staat om te maken dat er zonder haar geen federale regering kan gevormd worden. Daarom moeten CD&V-N-VA in 2007 de magische grens van 30 % halen. De PS zal alleen bewegen als het Vlaams kartel incontournable wordt (26 november).
December
- Dedecker binnenhalen vloekt met respect. Geert Bourgeois is “un petit monsieur” als hij het Vlaams kartel wil opblazen voor Dedecker. Wie aan CD&V verwijt haar programma staatshervorming in te slikken onder druk van het ACW verdient niet langer ons vertrouwen en zou beter ontslag nemen (1 dec.).
- “Er is altijd een weg terug”. De N-VA is een te waardevolle stroming om in de houdgreep van één man terecht te komen. Ik heb De Wever altijd gewaardeerd om zijn duidelijke mening. Hij heeft zich evenwel vergist. Het is geen oneer dit te bekennen. Het kartel geeft ons een historische kans op meer Vlaamse autonomie. Die mag niet verloren gaan (3 dec.)
- ”Le grand Soir”. De Franstalige politici beseffen niet dat hoe meer deze fictie wordt opgevoerd, hoe groter de realiteitswaarde ervan wordt. Elke “non” brengt ons dichter bij de scheiding. De Big Bang wordt opnieuw actueel. En het zijn de franstaligen die hem dit keer op de agenda hebben gezet (14 dec.).

2007 is een verkiezingsjaar. Wordt het Verhofstadt III, Van de Lanotte I, Di Rupo I of krijgt CD&V-N-VA met Leterme een kans? Wat dan met de Vlaamse regering? Komt er een New Deal en wat moet die inhouden? Het worden boeiende tijden. Stem daarom geregeld af op deze website. Be free, u heeft goed gekozen. Prosit Neujahr!