De eerste aanzet tot splitsing van het kiesarrondissement BHV zorgt in
Brussel ook voor negatieve inspiratie. De voorbije nacht werden de
buitenmuren van het Vlaams Parlement immers beklad met graffiti. De
gebruikte slogans waren onder meer: ‘Les flamands dehors’, “Belgique Unie,
sinon rien’ , “Sans BHV il n’y a plus de Belgique’,“Flamand dehors “.
Reactie van Vlaams parlementslid Eric Van Rompuy op VRT-journaal:
“Ik voel mij als Vlaams parlementslid beledigd omdat dit een democratisch
orgaan is dat noch separatist noch extremist is.Het gaat wellicht om een
enkeling maar het is een gevolg van sfeerschepping door de franstalige media
tegen Vlaanderen.Dezelfde slogans op de muur van het Vlaams Parlement vind
ik elke dag terug in Le Soir en op RTBF. Vergeet ook niet dat de franstalige
publieke omroep hier een nepreportage maakte over de Vlaamse
onafhankelijkheid.Dit beeld leidde tot een radikalisering van de publieke
opinie in Franstalig België.Dit incident is daarom geen toeval.”

Vandaag is het de dag van de waarheid. De Franstaligen hebben nooit gedacht dat we de moed hadden van onze overtuiging. Maandag jl. zei ik op het CD&V-partijbestuur en tegenover de media dat een stemming over BHV het enige antwoord was op de maandenlange chantage van de franstalige partijen. Yves Leterme en Herman Van Rompuy zijn tot het uiterste gegaan om een confrontatie tussen de gemeenschappen te vermijden maar de kloof tussen Vlamingen en Franstaligen is te diep geworden. BHV is er de etterende wonde van.
De instellingen zullen daveren op hun grondvesten. Maar zonder Big Bang komt er geen New Deal. Deze crisis kan leiden tot een catharsis. Enkel een nieuwe staatsordening kan een hernieuwde en duurzame samenwerking tussen de gemeenschappen tot stand brengen. Dit overstijgt evenwel de grenzen van een formatieberaad. Als de Franstaligen vasthouden aan de status-quo en blijven weigeren onze instellingen aan te passen leggen ze een hypotheek onder België. Enkel in een nieuw kader kan dit land nog functioneren. Dat blijft mijn diepe overtuiging ook op deze memorabele 7 november 2007.

Herman vroeg me tijdens zijn cruise enkel berichten over het formatieberaad door te sturen die echt belangrijk waren. Van mij heeft hij buiten “Gelukkige Verjaardag” op zijn Balckberry niets ontvangen. Wat zgn. nieuws was in de Wetstraat, bleek de dag daarop al achterhaald.
Wat rest er nog van het ultimatum van Vandeurzen en Dewever voor 7 november? Wordt er nu gestemd of niet? Zijn er perspectieven voor een onderhandelde oplossing? Is er een Halloweenakkoord over alles wat niet BHV, staatshervorming en begroting is? De Gucht voorzag een regeerakkoord op 11 november maar Yves Leterme en Joëlle Milquet spreken nu van “nog enkele weken onderhandelen”. Maingain pleit dit weekend in La Dernière Heure voor een niet-institutionele regering en stelt opnieuw dat de burgemeesters in de Rand moeten worden benoemd vooraleer er kan worden onderhandeld over BHV. Milquet vindt van haar kant dat bij negociaties over BHV ook Ecolo en de PS moeten worden betrokken. Ze blijft erbij dat de Vlamingen een “grote” staatshervorming (met bevoegdheidsoverdrachten in de sociale zekerheid en fiscaliteit) op hun buik mogen schrijven. En zo zou ik kunnen doorgaan.En dan zwijg ik nog over de “deweverkes” (stommiteiten die na een sorry worden vergeven). Und kein ende. De verwarring is totaal.
Ik weet het ook niet meer. En velen vroegen mij tijdens deze Allerheiligendagen bezorgd: “En? Wat denkt ge? Geraken ze er ooit uit? De Vlamingen zullen weer moeten toegeven zeker?” Wordt het de week van de waarheid? 

Mijn broer Herman wordt morgen op 31 oktober 60. Hij zit dezer dagen met Trui ergens op een boot tussen Rome en Ismir (Turkije). Hij vroeg me op zijn BlackBerry enkel te mailen als er echt iets belangrijks is maar ik ben van plan hem deze week enkel een gelukkige verjaardag te wensen. Dat bericht is blijvend, de rest is morgen wellicht achterhaald.
Op zijn 40 en 50 hield hij – traditiegetrouw- een korte tafelrede in familiekring. Ik heb de teksten bewaard en deze geven goed weer wat hij vaak heeft gezegd: “De politiek is in alles maar niet alles is politiek. Diep in mijn hart ben ik een schrijver, een dichter zonder verzen, een schepper van mijn eigen wereld van dromen en idealen.”

In Sint-Genesius-Rode ( oktober 1987)

Veertig jaar oud!

Ik kijk vol dankbaarheid terug op “mijn” thuis, op mijn opvoeding, mijn school. Verwend, voel ik me in menig opzicht. Verzoend met het leven op 40 meer dan op 16. Hoe ouder men wordt, hoe serener.

Het mooiste wat er in het leven is:

- Trouw blijven aan de opvattingen van uw jonge jaren. Kardinaal Suenens zei dat ooit. Voor uw mening uitkomen. De mooiste inleiding op een spreekbeurt die ik ooit kreeg van iemand was: “Amicus Plato, sed magis amicus veritas.” Er is nog zoveel te zeggen en te doen.
- Samen oud worden

Wat zullen wij dan doen? “Voir grandir un arbre et jouer avec les enfants” (Von Moltke)

Herman Van Rompuy

In Sint-Genesius-Rode(oktober 1997)

Hendrik Marsman schreef in “Brief aan een vriend”:

Tracht, na uw vijftigste jaar,
langzaam te leren, dat het goed is
als de bladeren vallen;
de sterken worden dan toch nog lang niet gerooid;
zeg tot u-zelf: “ik wil pas vallen
onder den winterstorm”-
Laat uw humor, uw gloed, uw snelle boosaardige tong
u vooral niet begeven
en bezoek mij, nog eenmaal,
in het huis van mijn ouderdom.

In elk geval het leven is te kort, teveel “een schijn van een schaduw” (Pindaros) opdat we niet zouden pogen het goed te hebben voor de anderen en onszelf. Toen mijn dochter mij onlangs het mooiste liefdesgedicht vroeg dat ik kende gaf ik haar een indrukwekkend aantal maar één ervan vind ik het mooiste. Het is de dichter Auden die over zijn overleden vriend schrijft, die dat doet met heel eenvoudige woorden met een eindwoord dat tragisch is maar dat moet gelezen worden als een blijk van onsterfelijk heimwee.

“Hij was mijn noord, mijn zuid, mijn oost en west
Mijn werkweek en mijn zondagsrust
Mijn dag, mijn nacht, mijn woord, mijn lied;
ik dacht dat liefde eeuwig was: zo is het niet”

“You were my North my South, my East my West
My working week, my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk my song
I thought love would last forever. I was wrong.”

Dat is wat ik wens op mijn vijftigste verjaardag, een onsterfelijk heimwee naar de goedheid van het leven.
Herman Van Rompuy

Op zijn 25 in 1973 (toen ik in Manchester studeerde) schreef Herman mij in een brief:

“Ik heb vorige week een prachtige film op tv gezien over Don Quichotte de la Mancha, de gek omdat geen mens hem begreep. Op het einde komt Dulcenea van el Toboso bij hem, op zijn sterfbed om hem te danken voor de droom die hij haar had meegegeven. Dulcenea was zijn platonische liefde in de oude stijl van de ridders, de vechters. ‘Herman’ betekent vechter. Het zijn niet de aanhouders die winnen, dat zijn alleen koppigaards en op de duur ridikulen. Het zijn de vechters die winnen omdat ze nooit hebben willen veroveren”.

Herman, vandaag klinken je woorden authentieker dan ooit. Op 60 ligt het leven nog wijd voor je open. En vecht steeds verder op jouw manier. Be Free and fare thou well.

Gelukkige Verjaardag,
Je broer Eric

Het debat op Controverse ( met de drie burgemeesters van de faciliteitengemeenten) werd –zoals te verwachten- een totaal dovemansgesprek.
De Franstaligen noemen de omzendbrief Peeters “ onwettelijk”, stellen het taalstatuut van de faciliteitengemeente in vraag ( aanhechting bij Brussel) en vinden het normaal dat op gemeenteraden in Kraainem, Wezembeek-Oppem en Linkebeek Frans wordt gesproken. Ze blijven ook de voogdij betwisten van de Vlaamse Regering op hun lokaal bestuur. Ik heb op RTL-TVI herhaald wat ik samen met minister Keulen in het Vlaams Parlement heb gezegd:hoe kunnen burgemeesters door de Vlaamse Regering worden benoemd die de wet niet respecteren? Wie daar nog aan twijfelt, moet maar de video opvragen van Controverse. Aan de chantage van Maingain zal niet worden toegegeven, noch door de Vlaamse regering noch door het Vlaams Parlement. Na de uitzending zeiden de burgemeesters mij dat ze dit nu wel hebben begrepen. Maar berouw komt maar pas na de zonde. En in de politiek bestaan geen penitenties.