Gisteren startte in de Commissie Financiën van het Vlaams Parlement in de grootste anonimiteit (Quo vadis Vlaams Parlement?) de bespreking van de begroting 2007.De Vlaamse Regering krijgt hierdoor machtiging om uitgaven te doen ten belope van 21,4 miljard euro. In een democratie is dit het belangrijkste moment van het jaar. In het Vlaams Parlement was de belangstelling omgekeerd evenredig.
Nochtans bevatten de begrotingsdocumenten een schat van informatie die nuttige elementen bieden voor debat. En is dat niet de taak van een Parlement?Ik zie in het TV-journaal dat de VB-fractie protesteerde tegen het afgelasten van de openbare vergadering(wegens het feest van de Dynastie) maar waar was Dewinter gisteren als fractieleider van de grootste oppositiepartij?Niemand van zijn fractie had blijkbaar de documenten ingekeken. Een dieptepunt.
Het IMF publiceerde gisteren een rapport waarin staat dat er in België betere afspraken moeten komen over de verantwoordelijkheid van de deelstaten voor het begrotingsbeleid.(“a revision of fiscal federalism arrangements”).Deze kritiek is ten dele correct. 75 pct.  van de middelen van de deelstaten komen uit dotaties van de federale overheid. De eigen gewestbelastingen bedragen amper 20 pct. De Vlaamse middelenbegroting stijgt in 2007 met 6,02 pct. Het stelt de Vlaamse overheid in staat haar uitgaven te verhogen met 5,5 pct.(1,2 miljard euro).In reële termen is dit een toename met 3,6 pct..Dit is beduidend meer dan de geplande(reële) primaire uitgavenverhoging van de federale overheid (2,4 pct.).Daarenboven draagt de federale overheid in België jaarlijks voor circa 13 miljard euro rentelasten van de openbare schuld. In het Vlaams budget gaat het amper om 200 miljoen euro(0,9 pct. van het budget)
De beleidsmarges van de Vlaamse overheid zijn bijgevolg veel hoger dan bij de federale overheid.  Toch is het beeld veel genuanceerder. Omdat in 1989 is overeengekomen dat de openbare schuld grotendeels federaal bleef,  mogen de gewesten niet lenen voor hun investeringen. Hierdoor is Vlaanderen binnen haar reguliere begroting niet in staat de noodzakelijke investeringen te doen in grote infrastructuurwerken (Oosterweelverbinding), onderwijsgebouwen en zorginvesteringen, maar moet de Vlaamse regering beroep doen op alternatieve financiering (privaat-publieke samenwerking). Deze is in 2007 reeds opgelopen tot 4,7 miljard euro. Vermits deze PPS-financiering de toekomstige begrotingen bezwaart vraagt het Rekenhof dat de budgettaire implicaties hiervan worden opgenomen in de begrotingsdocumenten, wat tot hiertoe niet het geval is. Hierdoor krijgt men geen zicht op de houdbaarheid van de begroting.
Ook is het een verkeerde voorstelling dat de gemeenschappen ruim bij kas zitten. Bijna 60 pct. van de Vlaamse uitgaven gaat naar onderwijs en welzijn. Het groeipad van deze uitgaven is zeker verantwoord. Ook investeringen in openbare werken, leefmilieu en innovatie zijn nodig voor de toekomst. De regering Leterme noemt zich trouwens een investeringsregering en in de begroting worden ze geraamd op 2,7 miljard euro. Waar gaat men hier op besparen?
De middelen die opzij worden gezet in het Zorgfonds(700 miljoen) en in het(nieuwe) Toekomstfonds zijn geen luxe maar uiting van vooruitziend beleid. Met haar begrotingsoverschotten levert de Vlaamse overheid daarenboven een substantiële bijdrage tot het behalen van de gezamenlijke begrotingsnormen van België.
Wie bijgevolg beweert dat de marges van de Vlaamse overheid te ruim zijn, moet rekening houden met al deze elementen. Er is dan ook geen ruimte om bijkomende bevoegdheden naar de deelstaten over te hevelen zonder nieuwe middelen.
Uit de begrotingsdocumenten blijkt dat de fiscale capaciteit van Vlaanderen in België 63,7 pct. bedraagt t.o.v. 27,6 pct. in Wallonië en 8,6 pct. in Brussel. Een totale fiscale verantwoordelijkheid van de gewesten zal in een eerste fase een welvaartsverlies voor Wallonië met zich brengen. Solidariteitsformules zullen noodzakelijk zijn maar kunnen deze van Vlaamse kant lang in stand worden gehouden zonder resultaatsverbintenis?
Dat wordt het grote debat van 2007. Een staatshervorming naar het model van 1988 of 2001 waarbij bijkomende middelen worden doorgeschoven naar de deelstaten zonder nieuwe bevoegdheden is op termijn onhoudbaar. Zeker als delen van de sociale zekerheid worden geregionaliseerd impliceert dit fiscale verantwoordelijkheid. Wallonië is bang dat dit zal leiden tot een verarmingsproces.
Wie zich op het technische vlak met dit dossier bezighoudt, valt het op dat er de laatste jaren weinig denkwerk is verricht om te komen tot politiek haalbare en operationeel werkzame schema’s voor een herziening van de financieringsschema’s van gemeenschappen en gewesten. Nochtans moet dit de basis vormen van een New Deal voor België.
Op deze dag van de Dynastie was dit onderwerp weer eens taboe. Het maakt bijeenkomsten als vandaag in het federaal parlement surrealistisch.  Verhofstadt pleegt wel lippendienst aan een nieuwe staatshervorming(hervorming van de Senaat) maar hij mikt op een status quo .Paars (aangevuld met eventueel weer groen) kan een staatshervorming vermijden en CD&V uit een federale regering houden maar plaatst hiermee een tijdbom onder België. Heeft koning Albert dit nog steeds niet begrepen?

Het was een feestweekend in Sterrebeek. We vierden Heidi haar dertiende verjaardag. Sterrebeek 2000 (vereniging voor een Vlaams, mooi en groen dorp) vierde zijn vijfendertigste verjaardag. En CD&V Zaventem vierde zijn terugkeer naar het bestuur na 20 jaar oppositie.
Persoonlijk moet ik teruggaan naar mijn aanstelling tot minister om zoveel felicitaties te krijgen. Op lokaal vlak verwachten de mensen dat je mee bestuurt. Vertrouwen win je enkel als je iets kan doen voor de mensen. Aan het politieke spel van oppositie voeren in een gemeenteraad hebben ze geen enkele boodschap. Dat is de harde waarheid die ik heb moeten ervaren. Het verklaart ook waarom zetelende burgemeesters op lokaal niveau hun mandaat zo lang kunnen behouden in tegenstelling tot het ministeriële niveau. Als een meerderheid het vertrouwen verliest heeft ze dat meestal aan zichzelf te wijten. Dat leert elke lokale verkiezing.
CD&V Zaventem voerde campagne met als motto:” Tijd voor verandering”.Onze gemeente staat voor zware uitdagingen: de toekomst van de luchthaven (werkgelegenheid en leefkwaliteit), de groeiende verfransing en de vrijwaring van het Vlaamse karakter, het betaalbaar wonen, de mobiliteitsproblemen rondom de Brusselse ring en de luchthaven, de leefbaarheid van dorpskernen in de Brusselse rand. In het bestuursakkoord hebben we garanties dat hiervan werk wordt gemaakt. Na zoveel jaren oppositie willen we mee zoeken naar oplossingen en werken aan concrete realisaties.
De christendemocraten zaten in Zaventem-centrum reeds in oppositie tussen 1946 tot 1976. Na de fusie werd de gemeente bestuurd door een coalitie van SP, PVV en VU. Slechts in de jaren tachtig maakten we even deel uit van de meerderheid. Op 60 jaar tijd zaten we in Zaventem maar 6 jaar in het bestuur. Een halve eeuw oppositie! We wensen het niemand toe (behalve het VB…).We zagen veel zwarte sneeuw . Maar ons motto was” nooit versagen”.
Sinds 25 jaar zitten burgemeester Francis Vermeiren en ik samen op de banken van het Parlement en in de Zaventemse gemeenteraad. Vermeiren is 70 en ik 56 . We vochten met onze militanten in totaal 14 verkiezingscampagnes uit op het scherp van de snee. Bijna elke dag waren we opponenten in een of ander debat op alle niveaus. Dat was geen cinema. Normale vriendschappelijke verhoudingen zijn dan ook niet mogelijk maar in de loop der jaren werden we op het persoonlijk vlak wel milder voor elkaar.
In de zomermaanden tijdens een gesprek in een Italiaans restaurant bij het Vlaams Parlement hadden we spontaan hetzelfde gevoel:”Gaan we er later geen spijt van hebben dat we in onze politieke loopbaan bijna nooit hebben samengewerkt? Als we al die energie nu eens positief zouden kanaliseren voor de grote uitdagingen van Zaventem”.Er werden geen voorakkoorden gesloten. De kampagne was hard maar werd nooit persoonlijk. De VLD sprak na de verkiezingen met het kartel Spa-groen en met ons maar koos uiteindelijk voor het Vlaams kartel. Volgens Burgemeester Vermeiren gaven de kwaliteit en de homogeniteit van het kartel CD@V –NVA de doorslag. Inhoudelijk bereikten we een akkoord over de grote krachtlijnen voor de toekomst van Zaventem.
Vrijdag zei Francis Vermeiren mij op de trappen van het gemeentehuis:ik verwacht u hier voortaan elke dag Het is ooit anders geweest. In de politiek bestaan er dan toch happy ends .En een boodschap voor de jonge generaties:nooit versagen!

In Zaventem komt CD&V-N-VA na 18 jaar oppositie opnieuw in de meerderheid.
De VLD van Burgemeester Francis Vermeiren behaalde op 8 oktober 12 zetels, (36%) , UF 6 zetels (20%), CD&V-N-VA 5 zetels (19%), sp.a-Groen!-Leef! 4 zetels, Vlaams Belang 2 zetels.
Op basis van deze uitslag had de VLD de keuze tussen sp.a-Groen!-Leef! en CD&V-N-VA.  Sinds 1988 bestuurt de VLD met sp.a.  In de volgende 6 jaar gaat de VLD van Francis Vermeiren in zee met het Vlaams kartel CD&V-NV-A van Eric Van Rompuy.  Gelet op de grote uitdagingen waarmee Zaventem wordt geconfronteerd op het vlak van de toekomst van de luchthaven, de groeiende verfransing, het betaalbaar wonen, de mobiliteitsproblemen en de leefbaarheid van de dorpskernen is een sterke coalitie van VLD met CD&V-N-VA de beste bestuursploeg voor Zaventem.  Eric Van Rompuy wordt als schepen bevoegd voor Financiën, Ruimtelijke Ordening, Huisvesting en Grondbeleid.
Eric Van Rompuy was in de jaren ’80 reeds Eerste Schepen van Zaventem en verklaart blij te zijn om met zijn kartel opnieuw verantwoordelijkheid te kunnen opnemen op het lokale vlak.  Als Vlaams volksvertegenwoordiger hoopt hij ook hierdoor meer gewicht in de schaal te kunnen werpen om de grote dossiers aan te pakken waarmee een luchthavengemeente in de rand van Brussel wordt geconfronteerd.

Op de terugreis uit Kopenhagen las ik op het vliegtuig de"revolutonaire” kranteninterviews van Bart Somers.Op een mooie zaterdagochtend in november verneem ik dat de VLD voortaan een progressieve partij is die de armen,de verenigingen,de vakbonden hoog in het vaandel voert.Op bevel van Slangen en zonder partijcongres gedaan met de burgermanifesten,de hardwerkende Vlaming,de zelfstandigen,het geklaag over hoge belastingen:wir sind sozial!
Verder las ik dat Yves Leterme voortaan geen bril meer zal dragen om er hipper uit te zien dan Verhofstadt.
De rest van de aktualiteit is mij vorige week ontgaan.Herman is tot woensdag in Rwanda.Hij vroeg mij hem te sms’en als er nieuws was van het politieke front.Ik heb hem enkel de 0-0 gemeld van Anderlecht -Standard.Dat is ook de score van het politiek debat van de voorbije dagen.

Twee jaar geleden in november 2004 overleden onze lieve ouders.Op hun grafzerk staat geschreven:Victor Van Rompuy @ Germaine Geens
Samen leven
Samen oud worden
Samen in alles
Samen voor altijd.
Op het kerkhof van Sint-Stevens-Woluwe scheen vandaag een felle najaarszon.Het gaf de bloemen op de graven een felle kleur.Droefheid maakt plaats voor verbondenheid.De pijn van het afscheid blijft maar met de tijd groeit de dankbaarheid en een onsterfelijk heimwee naar de tijd toen we allen nog samen waren.Ooit zien we mekaar terug.Dat is voor mij de betekenis van Allerheiligen en Allerzielen.