Binnenkort zijn de socialisten 20 jaar aan de macht.  De sp.a is de continuïteit van het overheidsapparaat geworden in België en in Vlaanderen.  Hun machtstentakels rijken van de top van Fortis tot in de kleinste intercommunale in Vlaanderen.  Vergeleken met de CVP-staat was het netwerk van de christendemocraten klein bier.  Overal heeft de sp.a haar topmensen geplaatst en geen enkele beslissing kan nog worden genomen zonder de instemming van dit hecht socialistisch netwerk.
Hun bondgenootschap met de PS en de cordon sanitaire maakt de Vlaamse socialisten incontournable in de machtsdeling in Vlaanderen en België.  Nochtans vertegenwoordigt de sp.a structureel niet meer dan 20% van het kiezerskorps in Vlaanderen.  De teletubieverkiezingen in 2003 brachten hen tijdelijk op een piek van 25% maar één jaar later was de Stevaert-ballon doorprikt en vielen ze terug beneden de 20%.  Zelfs Tobback ziet gevaren in de gewenning aan de macht: “we kunnen denken dat regeringsdeelname onze natuurlijke situatie is” (DS 18 maart).
Om opnieuw dynamiek in de partij te brengen kiest Vande Lanotte niet voor een openheid waarbij de jongeren en de parlementsleden meer ruimte krijgen, maar hij omringt zich met een Raad van wijzen (een jetset van artistieke, wetenschappelijke en economische toplui) en geeft aan sociale organisaties (als 11.11.11, de gezinsbond, Pax Christi) amenderingsrecht op zijn congressen.  Het bewijst dat de sp.a enkel nog bezig is met perceptie maar stuurloos is in haar ideologische herbronning.
De weekendbeelden op televisie waarbij Vande Lanotte zaterdagavond als een soort Vlaamse Bernard Tapie stond te gloriëren in zijn Searena basketarena te Oostende, terwijl hij ‘s middags op zijn congres met gebalde vuist de socialistische internationale stond te zingen waren sprekend voor deze stuurloosheid.
Vande Lanotte is een machtspoliticus en zijn pogingen om zijn partij een idealistische en linkse koers te varen zijn ongeloofwaardig.  Hij maakt de verkeerde keuze met partijvoorzitter te worden.  Deze functie ligt hem niet.  Ook Dehaene zou geen goede partijvoorzitter zijn geweest.  Ook hij was geen man van dromen maar een realpoliticus die lak had aan bevlogen congresresoluties en sturm und drang van de jonge generaties.
In de Belgische politiek zijn er weinig partijen die zich vanuit de macht hebben vernieuwd.  Wilfried Martens deed dat in de jaren zeventig met de CVP, Steve Stevaert met de sp.a-spirit kortstondig in 2003.  Tobback zei in hetzelfde interview tijdens het weekend dat “voor de jongeren een goede oppositiekuur niet slecht zou zijn.  De sterkte van een partij is omgekeerd evenredig met de angst van oppositie.  Wie te bang is van de oppositie, is te meegaand in de regering.  Ik heb het eens over kwallen in de politiek gehad, ik sprak toen niet over mijn partij”.  Een goede verstaander weet echter wat hij bedoelt.  Vanuit de jongeren kan er ook geen dynamiek komen vermits zij voor hun vijfendertigste reeds deel uitmaken van het regeringsestablishment.
In de discussies over de cordon sanitaire valt het mij op dat velen hierin een levensverzekering zien voor de sp.a.  Het is voor een democratie niet gezond dat één partij incontournable is zeker niet in Vlaanderen waar 75% van de bevolking centrum-rechts stemt.
In mijn weekendgesprekken op de vele eetfestijnen ging het vaak hierover.  Velen vragen zich af tot wat hun stem nog dient als het toch op voorhand vaststaat wie opnieuw bestuurt.  In die zin ging het in de voorbije week over meer dan over de cordon sanitaire. Ook CD&V moet zich hiervan bewust zijn. 

Deze namiddag had ik voor de camera’s van Villa Politica een aanvaring met minister Bert Anciaux over “Je t’adore”.
Deze wil een cultuursubsidie aan Kate Ryan geven voor de promotie van haar liedje voor Eurosong.  Deze ochtend stond hij met Kate zoenend in alle kranten.  Een dure kus van 60.000 euro.
Dat Kate Ryan door de VRT wordt gepromoot, daar heb ik geen problemen mee.  De VRT heeft daar budgetten voor.  In totaal 400 miljoen euro.  Volstaan die niet? Krijgt de VRT geen 250 miljoen euro per jaar van de belastingbetaler?  Waarom moet Anciaux vanuit zijn budget nog extra belastinggeld toesteken aan het promoten van een liedje en een zangeres die hier wellicht zelf veel geld mee verdient?
Waarom geeft Leterme geen 60.000 euro aan Tom Boonen als hij Milaan San Remo wint?  Dit zou de internationale uitstraling van Vlaanderen ook ten goede komen.
Jongens, waar zijn we mee bezig?  Anciaux wil maar niet beseffen dat zijn cinema niet meer aanslaat.  Hij wil steeds opnieuw in het zonnetje staan.  Wie daar bemerkingen bij maakt is verzuurd!  In het Vlaams Parlement was er plaatsvervangende schaamte na zijn lachwekkend optreden en niet alleen bij mij.  Het is misschien oneerbiedig maar hij krijgt de allures van u weet wel : de zanger van “Chérie”.  En bestond er vroeger ook geen liedje “Chérie je t’aime, chérie je t’adore”?
Lees misschien voor de verderzetting van deze soap op http://www.bertanciaux.be

‘Be free’ de website van Eric Van Rompuy is aan een eerste ‘update’ toe. De site werd ‘gerestyled’ en uitgerust met bijkomende ‘features’. Vanaf vandaag krijgt het dagboek een prominentere plaats en werd het geïntegreerd in de ‘homepage’. Ook worden alle artikels overzichtelijk gearchiveerd en vergemakkelijkt een ‘searchengine’ het zoeken op de website. Geïnteresseerden kunnen gebruik maken van RSS of Atom om helemaal ‘up-to-date’ te blijven wanneer er nieuwigheden te melden zijn.‘Be free’ werd zowat een jaar geleden gelanceerd en kent een stijgend succes. Tot op vandaag hebben reeds méér dan 40.000 bezoekers de site bezocht.

Eric en Herman Van Rompuy dinsdag 14 maart in ‘de laatste show’ op één om 22.10u.

Het is nu al één jaar geleden dat we ons met een aantal collega’s onthielden bij de stemmingen in het Vlaams Parlement tegen het uitblijven van de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde.  Ik waarschuwde toen Eerste Minister Verhofstadt voor de Iden van Maart.  Ik citeerde in mijn Dagboek de waarzegger uit het toneelstuk van Shakespeare die Julius Caesar waarschuwde dat er die dag met hem iets ernstigs zou gebeuren (Beware of the Ides of March).  “De Iden zijn op komst, mijnheer Verhofstadt en ze vallen in de Wetstraat zoals in het Oude Rome nog steeds op 15 maart.”

Mijn voorspelling kwam niet uit.  BHV werd niet gesplitst en Verhofstadt deed door alsof er niets aan de hand was.

Het politiek negationisme is zijn politieke werkmethode geworden.  Communautaire problemen? Zelfs de Koning wordt ingeschakeld om de spanningen tussen de gemeenschappen te negeren en ze in de frigo te stoppen.  Economische problemen? Het uiterst kritische rapport van de Nationale Bank over begroting, competitiviteit en industriële politiek wordt bestempeld als “goed nieuws”.  De zaak Erdal noemt hij een “accident de parcours” want in feite staat België aan de spits van Europa inzake terrorismebestrijding.

Een zinvol politiek debat voeren met een negationist is niet mogelijk want hij negeert de feiten.  In het recht is dit een strafbaar feit maar in de politiek is het een middel geworden om te overleven.  Na zeven jaar liberaal bewind is de geloofwaardigheid van Guy, Patrick, Karel en Marc weg.  Ze klampen zich nog vast aan de glamour en de glitter van de macht maar het is voorbij.  Elk van hen zou zich best spiegelen aan de woorden van Toon Hermans “de duif is dood, mijnheer”.

Voor 15 maart doe ik dit jaar dan ook geen waarschuwing.  Jean-Marie Dedecker zou zich die dag een plaats kunnen veroveren in de politieke geschiedenis van België maar ook hij mist de moed voor de rol van Brutus.  En voor CD&V hoeft Verhofstadt niet meer te vallen: laat de VLD-duiven nog maar een tijdje verder spartelen zonder vleugels.  Vliegen kunnen ze toch niet meer.  Het is enkel maar wachten tot de verkiezingen op de Iden van maart 2007.