Nog 5 maanden en deze legislatuur van het Vlaams Parlement zit er weer op. Sinds Villa Politica in 2006 rechtstreeks verslag uitbrengt van het vragenuurtje is het politiek zwaartepunt van het VP verschoven naar woensdagnamiddag van 15 uur tot 16 uur. Volgens de kijkcijfers bereikt Villa Politica (met de samenvatting op zaterdagnamiddag om 13.30 uur) wekelijks zo’n 250.000 kijkers. Een merkwaardig resultaat. Ook de geschreven pers staat woensdagnamiddag op de uitkijk voor de politieke quotes van de dag.
Het commissiewerk daarentegen in het Vlaams Parlement is weggezonken in haast totale anonimiteit. Nochtans gebeurt hier het grondige parlementaire werk. Zelf ben ik voorzitter van de Commissie Economie en Werk en CD&V- woordvoerder in de Commissie Financiën en Begroting. Deze week bv. stel ik vragen om uitleg over de negatieve handelsbalans van Vlaanderen, de investeringspolitiek van de Vlaamse Regering, de creatie van het XL-fonds en de resultaten van de Vlaamse begroting 2008 en de vooruitzichten voor 2009. Boeiende discussies maar hierover zult u weinig vernemen in de media.
Vele collega’s vinden dit vaak ontmoedigend maar dit is eigen aan het parlementaire werk. Gewoon uw job doen zoals elke normale burger zonder dat er een krant of een camera belangstelling voor heeft: hieraan herken ik de echte parlementair. Vroeg of laat komt de olie toch bovendrijven. Veerle Heeren is daar een voorbeeld van. Daarom waren vele collega’s zo blij dat ze vorige week Vlaams minister werd. Eindelijk één van ons. Een beloning van haar veel en vaak anoniem werk en een garantie dat ze haar vak kent. Hopelijk is dit ook het criterium bij de lijstvorming in de partijhoofdkwartieren en is de BV-periode definitief voorbij. De kiezer krijgt dan de kans te kiezen voor echte Vlaamse Parlementsleden en het echte werk te beoordelen en niet hun optredens in spel-en praatprogramma’s.

Aan alle bezoekers van BE FREE een gelukkig 2009. In 2008 steeg het aantal bezoekers van deze website tot 90.000 tegenover 65.000 in 2007 en 60.000 bezoekers in 2006. Nu Herman premier is maken sommigen zich zorgen over het vrijheidsgehalte van BE FREE. Het is evident dat stellingen op mijn Dagboek zullen worden getoetst aan de meningen en de beslissingen van mijn broer als Eerste Minister. De media en de politieke tegenstrevers zullen pogen hierin tegenstellingen te vinden. Dat behoort bij het politieke spel. Ik heb die periode nog meegemaakt toen Herman CVP-voorzitter was en ik jong kamerlid.We hebben dit beiden overleefd zonder veel problemen.
Op RTL-TVi verklaarde ik in dit verband vorige week: “Quand je vais m’exprimer sur certains sujets, je devrai tenir compte du fait qu’on va essayer de glisser dans mes propos des interprétations qui pourraient mettre mon frère en difficulté, ce que je veux à tout prix éviter”. Ik kreeg hierop onmiddellijk het verwijt “een arrivist te zijn, kazakkenkeerder en een verrader van de Vlaamse zaak”. Ik kan alle lezers geruststellen: ik doe al 30 jaar met open vizier aan politiek en dat zal zo blijven.
En wat Herman betreft: hij krijgt niets dan lof. Niet alleen van het brede publiek dat zijn toespraak in de Kamer bijzonder heeft geapprecieerd maar gisteren ook op de cyclo-cross in Tervuren. Daar zei onze Oympische atletiekkampioen Gaston Roelants me dat hij het debat op Villa Politica had gevolgd en Herman op hem een grote indruk had gemaakt. Ik moest hem zijn felicitaties overmaken wat bij deze is gebeurd!
Ik sprak in Tervuren ook met Eric De Vlaeminck die ook een fameuze broer had in de koers. Hij zei me dat het niets dan voordelen heeft. Eric vertelde me het verhaal hoe zijn broer Roger in 1970 Luik Bastenaken Luik had gewonnen door zijn afstoppingswerk op de smalle wegen bij het binnenrijden van de piste van Rocourt waardoor Merckx niet meer voorbij zijn broer geraakte. De Vlaeminck’s reden mekaar nooit in de wielen. Eric was de beste in de cross en Roger op de weg en in de spurt. Herman doet aan politiek in België en Eric in Vlaanderen. We gaan ons spiegelen aan de De Vlaeminck’s en later misschien ook verhalen kunnen vertellen over onze strategie in bepaalde koersen. Maar dat is voor onze memoires. Laten we eerst proberen enkele koersen te winnen!

INTERVIEW IN HET LAATSTE NIEUWS :  ONS VADER ZOU TROTS GEWEEST ZIJN
Op kerstdag zat de hele familie Van Rompuy samen aan tafel. «Ik doe het niet. Ik word geen premier», zei Herman (61). «En toch gaat ge het moeilijk krijgen om te weigeren», voorspelde Eric (59). Twee dagen later kreeg de jongste gelijk: vluchten kon niet meer. Op kerstdag dachten de broers ook terug aan hun ouders, die vier jaar geleden kort na elkaar overleden. «Herman premier! Ons vader zou zo trots geweest zijn», zegt Eric. «Ikzelf ook- wat wilt ge, onder broers die elkaar graag zien?»

Herman al gehoord sinds hij formateur is?

ERIC:«Hij heeft mij gebeld, ja. Hij had verschrikkelijk slecht geslapen, zei hij. De druk op hem was te groot geworden, niet alleen vanuit de politiek of vanuit het Hof, maar ook vanuit de bevolking. Ik heb dat zelf gemerkt, hier in Zaventem. Bij de bakker werd ik door iedereen aangeklampt: ‘Herman moét dat doen.’ En bij de coiffeur kreeg mijn vrouw hetzelfde te horen: ‘Allez, hij gaat dat nu toch niet weigeren, zeker?’ De mensen zouden dat niet gepikt hebben.»

Flatterend, toch? Dat de koning, de vijf regeringspartijen, de bakker én de coiffeuse het roerend eens zijn: alleen Herman Van Rompuy kan ons redden.

ERIC:«Een schoon compliment, maar een cadeau is dit niet, in volle crisistijd en na al het gekrakeel van het voorbije jaar. Herman heeft daar nooit aan meegedaan, aan dat haantjesgedrag, dat pikken naar elkaar, dat open raampje aan de chatbox van Hertoginnedal. Zelfs tijdens die acht jaar in de oppositie heeft hij zich nooit laten verleiden tot simpele slogans. Herman huivert van de beloftencultuur en hij gruwelt van emopolitiek. Hem nemen de mensen nog au sérieux. Ze merken dat hij geen spelletjes speelt en dat het hem niet om het postje te doen is. Iedereen weet intussen dat de politiek niet zijn enige reden van bestaan is. Dat hij graag leest en schrijft en dat hij een sterk innerlijk religieus leven heeft.»

Onthecht als een monnik?

ERIC:«Dat nu ook weer niet. Het was niet zijn keuze om premier te worden, maar het is evenmin zo dat elke ambitie en elke ijdelheid hem vreemd zijn. Zonder overleef je niet in de politiek.»

Waarom zou uw broer slagen waar Yves Leterme heeft gefaald? Hij erft dezelfde problemen, dezelfde coalitie, dezelfde verstoorde relaties.

ERIC:«Een coach kiest zijn spelers niet zelf, dat klopt. Herman zal het op zijn manier aanpakken: ernst en discretie zal hij eisen, en meteen duidelijk maken dat zijn ploeg niet opnieuw in de scheldcultuur van de jongste maanden mag vervallen. Maar of hem dat lukt? Als De Gucht, Michel, Milquet en Reynders zich weer zo koppig opstellen, sta je machteloos. Het is ook al te makkelijk om alle problemen die Herman nu erft af te schuiven op zijn voorganger. Yves Leterme
heeft a dirthy job moeten doen, veel vuil en ondankbaar werk moeten opknappen.»

Kan je premier van België zijn als je, zoals uw broer zelf toegeeft, 8 uur slaap per nacht nodig hebt en geen zin meer om je 14 uur per dag met politiek bezig te houden?
Eric:«Ja, dat kan, als je je niet verliest in de kleinste technische details van een dossier. Herman citeert graag De Gaulle: ‘Hoed u voor ministers die hun dossiers te goed beheersen!’ Een premier moet de grote lijnen uitzetten en knopen doorhakken. Alleen in hoge nood zal Herman vergaderen tot een kot in de nacht. Ik zie hem niet elke dag van 7 uur ‘s morgens tot middernacht in de Wetstraat 16 zitten, zoals zijn voorgangers. Herman is geen chaoot. Hij werkt zeer pragmatisch en neemt zijn tijd, maar beslissingen uitstellen doet hij niet. Hij is geen hyperkinetisch type dat elke dag wil scoren. Je zal hem nooit betrappen op onhaalbare beloftes à la ‘wij gaan de modelstaat installeren’ of ‘vijf minuten politieke moed’.

En evenmin zal je hem horen aandringen op ‘een communautaire Big Bang’, zoals zijn broer.

(Lacht)

ERIC:«Dat klopt. Ik zou absoluut ongeschikt zijn om premier van dit land te worden. Herman en ik staan als broers zeer dicht bij elkaar, maar we hebben een compleet ander temperament.»

Trots op hem?

«Natuurlijk - wat wilt ge? Moeder en vader (Vic Van Rompuy, professor economie en overheidsfinanciën, red.) zijn vier jaar geleden overleden, vlak na elkaar. We hebben het er met kerst nog over gehad. Dat vooral ons vader zou gezegd hebben: ‘Herman, ge moét dat doen, het is uw plicht!’ Hij zou zo trots zijn geweest. ‘t Is hij die ons de stiel heeft geleerd. Een goede economist, zei hij altijd, wordt een goede politicus.»

Uw broer moet straks een regering leiden die een begrotingsbeleid voert dat niet het zijne is. Hij vindt een tekort van 2 % te hoog en gelooft niet in ‘deficit spending’ om onze economie weer aan de praat te krijgen.

ERIC:«Als premier moet hij de beslissingen uitvoeren die op tafel liggen - inclusief het relanceplan en de begroting. Maar mocht de toestand nog verergeren, dan zal hij de eerste zijn om aan te dringen op maatregelen om het tekort niet verder te laten oplopen. Als minister van Begroting is hij in 1993 begonnen met een deficit van 7% en in 1999 geëindigd met een begroting in evenwicht. Niemand weet beter dan Herman dat de begrotingstekorten van vandaag de belastingen van morgen zijn.»

Premiers als Dehaene en Verhofstadt verhieven geregeld hun stem. Heeft u uw broer wel eens horen roepen?

ERIC:«Nooit. Dat is zijn stijl niet. Mensen kennen hem als bijzonder zachtmoedig, en dat is hij ook - privé. Maar als politicus kan Herman bikkelhard zijn. Hij is geen doetje, maar doetjes worden dan ook geen eerste minister.»

JAN SEGERS 30 december 2009
HET LAATSTE NIEUWS persgoep

Vanavond tijdens de Jumping van Mechelen kreeg ik een sms van mijn zus Anita dat mijn broer door de Koning is aangesteld als formateur. Ook voor mij was het een complete verrassing. Ik had het niet verwacht al werd de druk op hem zeer hoog en niet alleen vanuit de politiek maar ook van mensen die ik dezer dagen ontmoette op straat en zelfs in winkels. Ik heb hem dat gesignaleerd.
Uiteindelijk heeft hij ervoor gekozen om zijn verantwoordelijkheid op te nemen. Wat een uitdaging ! Hij heeft er alle capaciteiten voor maar iedereen moet meewillen. Het is voor dit land een onverhoopt nieuwe kans. Herman: yes we can!

                  Voor allen die u dierbaar zijn een ZALIG KERSTFEEST

                        Eric Viviane Heidi