Mijn favoriete ploeg Anderlecht staat na haar 0-5 nederlaag tegen Bayern voortaan in the Hall of shame. Ze vervoegt er Belgische politici die daar met het formatieberaad voor altijd hun plaats hebben verworven. Namen noem ik niet behalve deze van Reynders. Wat een afgang voor een man die zich het centrum van de wereld waant. Petit monsieur.

Het was voor mij een rustig politiek weekend. Enkel VTM kwam langs om te vragen wat ik dacht van het wetsvoorstel van de senatoren Antheunis (VLD) en Fourneaux (MR). Deze nemen de stelling van Di Rupo-Maingain over om een referendum te houden in de faciliteitengemeenten over de aanhechting bij Brussel. Ik zei in het VTM-nieuws: ”Dit is onaanvaardbaar. Vermits er de facto een meerderheid van franstaligen in elk van de 6 faciliteitengemeenten is, komt dit neer op een aanhechting bij Brussel. Dit kan niet.”
Gaan we 50 jaar Vlaamse strijd in de Rand begraven “ omdat ze daar in Lokeren (Antheunis is daar burgemeester) niet wakker van liggen?”(sic). Enkel De Croo vond het een interessant idee dat opnieuw de dialoog kan stimuleren. Zijn opvolger, die andere Herman, liet echter weten “dat wie de taalgrens in vraag stelt de stabiliteit van het land in gevaar brengt”. Dit voorstel zal wellicht enkel de papiermand halen…

Het mooiste moment van het weekend was voor ons ”The Night of the Stars”, een concertavond van het Jeugdmuziekatelier Sterrebeek. Onze dochter Heidi volgt al een paar jaar pianoles bij Katia in het JMA. Ze bracht in solo “Clowns” van Kabalevsky en in samenspel met Dorien en Silke (dwarsfluit ) “Walking the Dog” en “Chatterbox”. Ze deed het uitstekend en zoals vaak waren de ouders meer gespannen dan de artiesten.
De slotmedley met de liedjes ”Ik heb waanzinnig gedroomd” en een arrangement op “Music was my first love” (John Miles) was een geweldige aflsluiter. Dit laatste is trouwens het mooie lijflied van het JMA Sterrebeek: Muziek Zonder Einde

Muziek is mijn liefde en ons verhaal vandaag
Iets om voor te leven dat spelen wij heel graag
Ik hoop dat u het fijn vond, want wij zijn hier speciaal voor jou
Zonder onze ouders stonden wij hier in de kou!
(arrangement Jeroen Tetaert en Els Geyskens)

Muziek is evenwel niet de sterkste zijde van de Van Rompuy’s. In die zin is Heidi een buitenbeentje. In onze jeugdjaren was voetbal de grote passie en Anderlecht onze favoriete ploeg. Vader Vic Van Rompuy nam ons in de jaren zestig en zeventig zondagnamiddag mee naar het Astridpark en we beleefden er de gloriejaren van het “grote” Anderlecht met Van Himst, Jurion, Mulder en Puis. Vanavond ga ik met Herman naar Anderlecht - Genk. We zijn uitgenodigd in de loges, maar ik zal met heimwee terugkijken naar die onoverdekte staanplaatsen links van het doel (blok P) waar we in weer en wind met vader trouw op post stonden en (soms) druipnat of bevroren van de kou naar huis terugkeerden. Maar we hadden droomvoetbal gezien.
Kunnen we vanavond hetzelfde zeggen? Na de nederlaag van Brugge (Jacky Matijssen shame on you) is Standard de titelkandidaat maar schrijf Anderlecht nooit af. Zoals Michel Verscheuren ooit zei: “Anderlecht is de CVP van het Belgisch voetbal; die komen altijd terug.” Daarom zingen de Van Rompuy’s vanavond zeker hun lijflied: ”Allons les mauves et blancs” (niet voor politiek gebruik…)

Tijdens het actualiteitsdebat in het Vlaams Parlement zeiden Fractieleider Ludwig Caluwé en ik namens CD&V dat het lot van de regering Leterme op 21 juli zal verbonden zijn aan een akkoord over een tweede pakket maatregelen in de staatshervorming. We zullen hieruit onze conclusies trekken als het niet lukt. CD&V voorzitter E.Schouppe sprak vanavond in dezelfde zin. Hiermee ondersteunt hij wat we vanmiddag in het VP hebben gesteld: geen tweede pakket, geen regering meer.
De heer Eric Van Rompuy:
Mevrouw Vogels, u voert antipolitiek. U zegt dat er gedurende negen maanden niets is gebeurd. Het kartel CD&V-N-VA heeft 30 percent van de stemmen gehaald op basis van een programma dat we in dit Vlaams Parlement gedurende acht jaar hebben verdedigd en opgenomen is in het Vlaams regeerakkoord. We hebben gepleit voor meer autonomie op sociaal-economisch en fiscaal vlak voor de deelstaten. Men is nu inderdaad al maanden aan het onderhandelen met de Franstaligen, die daar niet van willen weten. Om hervormingen te kunnen doorvoeren, is een tweederde meerderheid nodig in het federale parlement. Daar hebben we voor gevochten.
Had u kunnen denken dat men hierdoor gedurende negen maanden in een institutionele crisis zou terecht komen? Dat beschikt u over een glazen bol. De vraag die nu aan de orde is, is of dit Vlaams Parlement in staat is om de zaken waar we acht jaar voor gevochten hebben, te realiseren op het federale vlak door middel van een staatshervorming.

Dit akkoord is een eerste pakket waarbij een aantal stappen worden gezet, die inderdaad niet de essentie zijn van wat we willen.Maar in het akkoord van de Raad van Wijzen is beslist dat er een tweede pakket moet komen, waar de regering Leterme haar lot aan verbindt. Wanneer er op 21 juli geen tweede pakket komt over onder andere arbeidsmarkt en fiscaliteit, dan is er voor CD&V geen federale regering meer. Dat is een zeer verregaand engagement. We hebben negen maanden gevochten om te realiseren wat we aan de kiezer hebben voorgehouden en wat dit Vlaams Parlement heeft gevraagd. Dat is juist geloofwaardigheid.

Het lot van de federale regering zal op 21 juli gebonden zijn aan die essentiële overdracht van bevoegdheden, waar wij voor gevochten hebben maar die u blijkbaar niet belangrijk vindt en probeert te ridiculiseren. U probeert aan antipolitiek te doen door een hervorming die noodzakelijk is voor het land en voor Vlaanderen voor te stellen als iets belachelijks. (Applaus bij CD&V) .

Tegen 21 juli moet er een tweede pakket bevoegdheidsoverdrachten aan het Parlement worden voorgelegd waarin arbeidsmarkt en fiscaliteit centraal staan. De regering Leterme zal haar lot hieraan verbinden en een vertrouwensstemming vragen in het Parlement. Het is alleen in deze context en met deze ambitie dat het communautair akkoord van de Wijzen aanvaardbaar is.
Ik blijf erbij dat 500 miljoen euro voor Brussel en een eerste pakket zonder perspectief naar een grotere staatshervorming een “shame” was .Dat was zeker niet bedoeld naar de persoon van Jean-Luc Dehaene maar een” cri du coeur” over de lopende onderhandelingen.
Er duikt een nieuwe vervaldatum op en alle communautaire tegenstellingen zullen weer aan de oppervlakte komen. Maar een eerste (weliswaar zeer beperkt) communautair akkoord van de Wijzen biedt een kans op meer als blijkt dat de regering Leterme in het Parlement na 23 maart bij stemmingen over staatshervorming kan beschikken over een tweederde meerderheid.
Dat N-VA uitkijkt naar 21 juli om een definitief oordeel te vellen is begrijpelijk. Uiteindelijk zal dan moeten blijken of de Vlaamse verkiezingsbeloften inzake staatshervorming en BHV kunnen worden waargemaakt .Zoniet Shame on you.

“Shame on you, Barack Obama” .Het leverde Hillary het meest beklijvende citaat op van het weekend. In de VS bestaat er blijkbaar nog schaamtegevoel .Bij ons is het “de schaamte voorbij”. Op de stoep van de Lambertmont blijven de heren en dames politici zich verdringen voor de camera’s om toch maar de goede quote te halen. Intussen weet iedereen dat de zgn. debatten over begroting en staatshervorming geen enkele fundamentele oplossing bieden.Het is slechts uitstel van executie. De New Deal is verzand in een debat over de Noordzee, het kadaster, ILVO , het Landbouwrampenfonds, Selor, Participatiefonds, etc.
“Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd” ,zei Jean-Luc Dehaene vorig weekend. Akkoord, maar hebben we niet meer ambitie dan dit? Shame on you.